ลูกรัก.....วันนี้แม่ได้พบเจอคนประเภทหนึ่งในที่ทำงานและส่วนมากทุกๆที่ ที่มีคนหมู่มากอยู่ร่วมกันก็จะต้องมีการกระทบกระทั่งกันบ้าง มีการเข้าใจผิดกันได้ง่ายและบ่อยๆ การเข้าใจผิดก็คือการเข้าใจไม่ถูก ผิดไปจากความเป็นจริง การเข้าใจผิดนี้จึงเป็นเพียงอารมณ์ชั่งวูบ เป็นความเข้าใจของตนฝ่ายเดียว ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย ตนเข้าใจเพียงคนเดียวว่าถูก เขาจึงเรียกว่าเข้าใจผิด
คนที่มีความเข้าใจอะไรผิดๆเรียกว่าเป็นคนดื้อรั้น ไม่ยอมฟังเสียงใคร คิดว่าตัวเองถูกคนเดียว คนอื่นไม่เข้าใจตนเอง พูดกันไปมาเลยกลายเป็นเรื่องใหญ่ ที่ต้องถกเถียงกันไป ต่างฝ่ายต่างไมลดลาวาศอก คือการไม่ยอมลงให้แก่กัน ท้ายที่สุดก็มองหน้ากันไม่ได้
ลูกควรจำไว้ว่า ความดื้อรั้นเพราะความเข้าใจผิดนั้นไม่เคยให้คุณแก่ใครเลย มีแต่จะทำให้เกิดความแตกแยก เกิดความไม่สบายใจทั้งสองฝ่าย เป็นเพื่อนกันจะมัวแต่ดื้อรั้นถือทิฐิมานะกันทำไม หากหันหน้ามาคุยกันปรับความเข้าใจกันเสียจะเกิดความสบายใจทั้งสองฝ่ายมิดีกว่าหรือ
