การเรียนรู้ที่ไม่มีในตำรา จริงๆด้วยค่ะ

งงไหมคะอิอิ.. วันนี้

หัวเรื่องเขียนว่า ไม่มีอะไร!!!นั่นแหละมีอะไร???... อิอิ...

เรื่องมีอยู่ว่าวันนี้พอลล่าและทีมงานไปร่วมสร้างกระบวนการเรียนรู้ร่วมกับรพ.ในจังหวัดสระบุรีค่ะ ในเรื่องการบริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ วันนี้มีบุคลากรสาธารณสุขของรพ.ทุกแห่งในจังหวัดสระบุรีประมาณ 100 คน มารวมพลกัน ณ รพ.เสาไห้ค่ะ เมื่อเข้ามาทีมเราอึ้ง!!!เล็กน้อย..ที่อึ้งเพราะบรรยากาศในห้องประชุมที่เจ้าภาพ(รพ.เสาไห้)มืออาชีพจริงๆ เค้าจัดห้องประชุมได้สุดยอดมากๆค่ะ เป็นห้องประชุมใหม่ที่สวยงามมากๆค่ะ จัดห้องได้บรรยากาศการเรียนรู้ การสนทนามากๆเลย ค่ะ เราไม่ใช้โต๊ะ ไม่มีเก้าอี้ ไม่มีเอกสาร ไม่ต้องจด ไม่มีบรรยาย..มีแต่เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ มีเบาะรองนั่ง เทียนหอม และเพลงบรรเลงเบาๆ..... ใช้อุปกรณ์อยู่ในร่างกายของเราทำกิจกรรมเช่น ตา หู ปาก ใจ ...สรุปว่าใช้ร่างกายและจิตใจ.. (ลองจินตนาการดูก่อนนะคะ พรุ่งนี้จะเอารูปมาฝากค่ะ)

เข้าเรื่องที่เป็นหัวเรื่องวันนี้ดีกว่าค่ะ กิจกรรมแรกเราให้ทุกคนลองกลับไปเป็นเด็ก อายุ 7 ขวบ เพื่อให้เกิดการเปิดใจ และเรียนรู้จากเพื่อนๆต่างรพ.ที่ยังไม่เคยรู้จักกันมาก่อน โดยเราให้ทำกิจกรรม จับคู่เล่าเรื่องประทับใจในวัยเด็ก เล่า เป็นคู่ ต่อมาจับเป็นกลุ่ม 4 คน แล้วให้นำเสนอผลงานของกลุ่มในเรื่องของความรู้สึกร่วมที่เกิดขึ้นและเรื่องราวของเพื่อนที่ประทับใจ  เมื่อเริ่มทำกิจกรรมทุกคนเล่าเรื่องวัยเด็ก ได้อย่างเมามันค่ะ บรรยากาศเต็มไปด้วยรอยยิ้มเสียงหัวเราะ..เป็นระยะๆอิอิ..เรานึกในใจว่าพี่ๆเขาคงสามารถย้อนอดีตได้บ้าง... บางท่านเล่าชีวิตการทำงานก็ไม่เป็นไรค่ะ

เมื่อถึงเวลานำเสนอผลงาน แต่ละกลุ่มนำเสนอผลงานกลุ่ม ทุกคนเล่าเรื่องของเพื่อนที่ประทับใจ ได้รับรู้ความรู้สึกของเพื่อน ได้เรียนรู้การฟังอย่างเข้าใจ ได้เรียนรู้ประสบการณ์ของเพื่อน เรียนรู้ความซื่อสัตย์และ มีวินัยของพี่แก้ว ได้รับรู้ความมุ่งมั่นฝ่าฟันอุปสรรคของป้าอ้อ เรียนรู้ความรักของพ่อ ความพยายามการใช้วิกฤตให้เป็นโอกาสของพี่ไน้ และคนอื่นๆ อีกมากมายกว่า 100 คนในห้องประชุม 

จากกิจกรรมนี้ พอลล่าได้เรียนรู้ว่า สิ่งที่เราคิดว่าไม่มีอะไร ไม่มีสาระ เป็นแค่เรื่องเล่าของคนๆ หนึ่ง หากเราสามารถฟังอย่างตั้งใจ ใช้ใจสัมผัสความรู้สึกของผู้พูดใส่ความรักความเมตตา เราจะได้เรียนรู้สิ่งดีงามที่อยู่ในเพื่อนมนุษย์ด้วยกันและสิ่งนั้นไม่มีในตำราค่ะ