เปลี่ยนวิกฤตเป็นโอกาส
เปลี่ยนความทุกข์ยากเป็นเริงรื่น
เมื่อยิ้มรับกับวันคืน
ที่ขมขื่นย่อมชื่นบาน

 

ไม่นานเกินไปหรอกใจเอ๋ย
ทุกข์นั้น, ย่อมลับเลยและล่วงผ่าน
ที่รู้สึกรวดร้าวว่ายาวนาน
เพราะตอกย้ำจดจารเกินจำเป็น

 

มองโลกในแง่ดี
โลกยังมีเส้นทางอย่างที่เห็น
หลังฟ้ามืดหม่นไหม้ใจลำเค็ญ
ใจย่อมสุขใสเย็นเช่นเป็นมา

 

ไม่นานเกินไปหรอกใจเอ๋ย
ความสุขอันคุ้นเคยที่โหยหา
จักคืนกลับ  ประดับชีวา
แต่ตอนนี้ต้องกล้า..ต้องฝ่าฟัน