มาณี

สำนึกดี

เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2551 ดิฉันได้มีโอกาสไปงานเลี้ยงเกษียณอายุราชการของคนที่รักและนับถือคนหนึ่ง พวกเราหลายคนที่ไปต่างร่งมแรงร่วมใจร่วมเงินเพื่อให้งานเลี้ยงนี้เกิดขึ้น ดิฉันในฐานะผู้ทำให้เกิดงานนี้ขึ้น จึงไปบูชาพระพุทธรูปองค์หนึ่งสำหรับมอบให้เป็นที่ระลึก เมื่อเวลาผ่านไปเราจึงทำพิธีมอบพระให้ท่านผู้เกษียณ หลังจากนั้นได้ให้ผู้เกษียณกล่าวความรู้สึก สิ่งที่กินใจดิฉันมากๆ คือ ผู้เกษียณกล่าวในตอนหนึ่งว่า...สิ่งที่เขาได้รับจากหน่วยงานต้นสังกัด ตั้งแต่...การดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุข การมีทรัพย์สมบัติต่างๆ การมีเงินส่งให้ลูกๆได้เรียนหนังสือไปประกอบอาชีพได้ มีบ้าน มีที่ดิน มีรถยนต์ ตลอดจนการมีชื่องเสียง ตำแหน่งและการยอมรับจากผู้คนต่างๆในสังคม เขาบอกว่าเขเป็นฝ่าย..ได้รับจากหน่วยงานของเขา เมื่อเขาเกษียณไปแล้วหน่วยงานนั้นก็ยังให้เขาอีกจนกระทั่งเขาจะเสียชีวิตไป เขาบอกว่าเขาไม่มีสิ่งใดจะตอบแทนหน่วยงานของเขาได้ นอกจากความรู้สึกดีๆที่ให้กับหน่วยงานและเขาก็พร้อมที่จะปกป้องหน่วยงานของเขาอีกต่อไป... ฟังแล้วน่ายกย่องจริงๆ ขอยกนิ้วให้