การแสดงต้องมาก่อน

  วันนี้ตื่นนอนแต่เช้ามืด จิตใจที่เตรียมพร้อมก้าวย่างออกจากบ้านทั้งที่ทุกคนในบ้านกำลังหลับไหลตามกาลเวลาที่ต้องพักผ่อนนอนหลับคืนวันเสาร์ เช้าวันอาทิตย์ที่ต้องคนรอคอยมาตลอดสัปดาห์ แต่ผู้นำครอบครัวที่เพิ่งย่างเข้าสุ่วัยชรา 52 ต้นๆ กำลังตริตรองพิจารณาตนเองว่าให้ความรัก ความอบอุ่นกับลูกๆพอหรือไม่  งานคือภาระหน้าที่ต้องทำ ครอบครัวก็คือสถาบันหลักสังคมที่แม้จะเป็นส่วนโครงสร้างที่เล็กที่สุดในสังคมแต่มันคือสถาบันหลักของสังคมไทยที่กำลังจะล่มสลายเพราะการบกพร่องในหน้าที่ของสมาชิกโดยเฉพาะผู้นำครอบครัวที่เป็นชายไทยวัยเจริญพันธ์ทั้งหลายหลงไหลกับเกียรติยศ ตำแหน่ง หน้าที่จนเกือบลืมบทบาทที่ต้องแสดงในครอบครัว การโอบกอดการแสดงความรักกับลูกๆที่ขาดแม่มาตั้งแต่ 2 ขวบ กำลังโตเป็นวัยรุ่นที่พร้อมออกจากอ้อมกอดพ่อ ลูกชายคนเล็กที่กำลังเรียนทุกๆเรื่องในสังคม แบบจำลองชีวิตมีให้ลูกคนเล็กได้เลือกคือ ลัทธิบริโภคนิยม อยากรู้อยากลองทุกๆเรื่องที่เป็นสินค้ากระตุ้นผ่านสื่อหลายช่องทาง การสนทนาจะเกิดประเด็นขัดแย้งทันที่ที่พ่อชักเหตุผลเริ่องที่เป็นความจริงว่า ทุกอย่างเป็นมายาเป็นการกระตุ้นให้ใช้บริการเพื่อผลกำไรเพื่อความฟุ้มเฟือย หากแต่รายได้พ่อมีลิมิตจำกัด ค่าผ่อนบ้าสน ค่าใช้จ่ายประจำวัน เดือน ค่านำมันเชื้อเพลิงรถยนต์ ค่ารักษาพยาบาลสำหรับอนาคตและฉุกเฉินต้องรอบคอบ มิฉะนั้นครอบครัวเราจะมีปัญหา เพราะหนี้ที่จะเกิดจากการใช้จ่ายเกินตัวของทุกๆคน แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่พ้นกู้ธนาคารพาณิชย์เป็นเงินอนาคตทั้งสิ้น กู้แม้แต่เงินประกันชีวิตทั้ง 3  คน  แม้งนจะมากชีวิตที่รอคอยจากทุกคนพ่อต้องเลือกการแสดงบทบาทงานในหน้าที่ต้องมาก่อนเพื่อทุกคนจะได้มีที่ยืนในสังคม