เรื่องน่าคิด

ใจที่ไม่มีการพักผ่อนนั้น ก็คือ ใจที่คิดเรื่องอะไรๆ อยู่ตลอดเวลา
แล้วไม่ได้คิดเพื่อให้เกิดความสบายใจ
เป็นการคิดสร้างความทุกข์ ความเดือดร้อนให้แก่ใจ
ด้วยประการต่างๆ ที่เราเรียกกันว่า ความวิตกกังวลนั่นเอง

ความวิตกกังวลเมื่อเกิดขึ้นในจิตใจของผู้ใดแล้ว
ต้องทำให้ผู้นั้นเหน็ดเหนื่อยทางใจวุ่นวายใจอยู่ตลอดเวลา
ไม่เป็นอันได้พักผ่อน แม้เวลาหลับนอนก็ไม่ได้หลับกับเขา
มีอยู่ไม่ใช่น้อยที่คนนอนแล้วไม่หลับกระสับกระส่ายตลอดเวลา
เวลาที่เรานอนไม่หลับนั้น มันเป็นเรื่องปัญหาทางใจ
ไม่ใช่เรื่องปัญหาทางกายอย่างเดียว
เรื่องปัญหาทางกายนั้นก็มีบ้างเหมือนกัน
เช่นว่าท้องใส้ผิดปกติ เช่นว่าท้องเสีย
หรือวามีอาการไม่สบายทางร่างกายในส่วนใดส่วนหนึ่ง
อย่างนี้ก็เป็นเหตุให้นอนไม่หลับ
หรือว่าเกิดเจ็บไข้ได้ป่วยด้วยโรคอะไรก็ตาม
เรานอนไม่หลับ นั่นเป็นเรื่องของร่างกายแท้ๆ
แต่ว่า บางทีร่างกายเป็นปกติ
กินอาหารได้ท้องใส้เป็นปกติ แต่ว่ากลับนอนไม่หลับ
ที่นอนไม่หลับก็เพราะว่า ใจมันคิดเรื่องอะไรต่ออะไร
ยุ่งวุ่นวายไปหมด ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในใจนั้น
ก็เนื่องจากกระทบกับอารมณ์
บางประเภทที่เราไม่นึกไม่ฝัน ว่ามันจะเกิดขึ้นในชีวิตของเรา
เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้นโดยกระทันหัน
โดยเราไม่รู้เนื้อไม่รู้ตัว ก็เกิดความครุ่นคิดอยู่ในใจตลอดเวลา
ตัวอย่างเห็นง่ายๆ เช่นเราสูญเสียอะไรที่เรารักใคร่พอใจไป
จะเป็นคนก็ตาม เป็นวัตถุเป็นสิ่งของก็ตาม
เราไม่นึกว่ามันจะสูญเสีย เราไม่นึกว่ามันจะจากเราไป
แต่ว่าเกิดสูญเสียขึ้นอย่างกระทันหัน
โดยเราไม่ได้คิดนึกไว้ก่อน
พอสิ่งนั้นเกิดขึ้นเราก็ไม่สบายใจ
มีความกระทบกระเทือนทางจิตใจ
ถ้าคนเป็นโรคเกี่ยวกับหัวใจอยู่บ้าง
ก็คงจะกระทบกระเทือนอย่างหนัก
จนอาจจะเป็นคนเขาเรียกว่าช็อค ไปเลยก็ได้
แต่ถ้าไม่มีโรคทางอย่างนั้น เขาเรียกว่า ไม่เป็นโรคหัวใจ
ความคิดต่างๆ เกิดมามากขึ้นในใจ
จนกระทั่งว่านอนไม่หลับ บางทีเป็นอย่างนั้นมีบ่อยๆ
สำหรับบุคคลบางคนที่เกิดความคิดอย่างนี้ขึ้น