พุทธจริยาอันควรเป็นแบบอย่างแห่งการดำเนินชีวิต

พุทธจริยาอันควรเป็นแบบอย่างแห่งการดำเนินชีวิต

           พุทธจริยา   หมายถึง  พระจริยาวัตร  หรือ  การดำรงชีวิตของพระพุทธเจ้า

           พระพุทธเจ้าทรงถือกำเนิดในวรรณะกษัตริย์  มีทุกสิ่งทุกอย่างที่จะปรนเปรอความสุข  แต่พระองค์กลับระลึกถึงสังคมที่ไม่เท่าเทียมกัน   พระองค์ทรงดำริที่จะแก้ปัญหา  โดยการใช้ศาสนเข้าแก้  โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะให้ทุกฝ่ายยอมรับ

           พระจริยวัตรของพระองค์ที่น่าจะนำมาเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต   ได้แก่

                     1. ทรงรับผิดชอบต่อส่วนรวมมากกว่า  ประโยชน์สุขส่วนตัว  เห็นได้จากการทรงละทิ้งความสุขต่างๆ  ออกผนวชเพื่อหาทางบำบัดทุกข์ของประชาชน

                     2. ทรงมีพระทัยที่เด็ดเดี่ยวแน่วแน่ในการศึกษา และค้นหาแนวทางเพื่อแก้ปัญหาส่วนรวม

                    3. ไม่ทรงท้อถอย  เมื่อไม่ประสบความสำเร็จ   ดังที่ทรงตั้งความปรารถนาไว้ในระยะแรก  ทรงพยายามคิดหาวิธีอื่นๆ  ต่อไป

                    4. ทรงใช้ความเพียรพยายามและสติปัญญา

                    5. ทรงใช้ทางสายกลาง    ไม่หนักไป   ไม่ย่อหย่อนไป

                    6. ทรงปฏิบัติทางจิตใจโดยการเข้าสมาธิ  เพื่อทำใจให้สงบ  มีสมาธิในการทำงานเกิดสติปัญญา

                    7. เมื่อทรงตรัสรู้แล้ว  ทรงพบบรมสุขแล้ว  ทรงประสงค์จะให้คนทั้งหลายพบกับความสุขนั้นบ้าง  มิได้ทรงเก็บไว้แต่ผู้เดียว

                    8. ทรงให้สาวกของพระองค์ทุกคนอยู่รวมกันโดยไม่มีการแบ่งชั้นวรรณะ  เมื่อเข้าบวชแล้วจะต้องถือศีล  227  ข้อเช่นเดียวกัน

                    9. ทรงสอนให้มนุษญ์เชื่อในเรื่องกรรม  หรือการกระทำและผลงานของการกระทำ  แทนที่จะเชื่อในเรื่องพรหมลิขิต

                   10. พระพุทธเจ้ามิได้ใช้ศาสนาเป็นเครื่องมือในการแสวงหาอำนาจทางการเมือง

                   11. ทรงเปิดโอกาสให้ผู้หญิงเข้ามาบวรเป็นภิกษุณี

                   12. ทรงเสด็จออกสั่งสอนประชาชนโดยไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย  ทรงทำงานแข่งกบเวลาเสมอ

                   สรุปได้ว่า   พระจิรยวัตรของพระพุทธเจ้าเป็นพุทธจริยาที่พุทธศาสนิกชนควรที่จะศึกษาและนำมาเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตเพราะเป็นจริยวัตรที่ให้ทั้งความสุขแก่ตนเองและความสงบสุขของสังคม  ............. สาธุ