ผมเองสนใจคำสอน “เรื่องเต๋า” ตั้งแต่ได้อ่านหนังสือที่พูดถึงท่านเล่าจื้อ และท่านจวงจื้อ เมื่อหลายสิบปีก่อน ตอนระยะหลังๆ ตั้งแต่มาศึกษา “คัมภีร์เต้าเต๋อจิง” ก็ยิ่งได้รับความกระจ่างในเรื่องต่างๆ มากยิ่งขึ้น
มีบางที่เชิญให้ผมไปนำการพูดคุยกับกลุ่มที่สนใจในคัมภีร์เต้าเต๋อจิง ก่อนจะพูดทุกครั้งผมมักจะเกริ่นนำเพื่อ “เตือนสติ” ผู้ที่อยู่ในกลุ่มที่กำลังจะพูดคุยเรื่องนี้ว่า . . . เท่าที่ผ่านมา ผมพบว่าเวทีลักษณะนี้ สิ่งที่คาดว่าน่าจะเกิดขึ้นก็คือ . . . ถ้าไม่ “แตกฉาน” ก็มักจะเกิดการ “แตกแยก” ซะเป็นส่วนใหญ่
ผมหมายถึงการแตกแยกทางความคิดนะครับ เพราะคนเรามีสิทธิ์ที่จะคิด หรือตีความคัมภีร์แตกต่างกันไป ส่วนใหญ่ผมพบว่า . . . ผู้ที่เข้ามาร่วมวงหลายท่านนั้นไม่ได้ตั้งใจมาฟัง “การตีความของผม”เพราะถ้าท่านสนใจในเรื่องการตีความของผม ประเด็นที่พูดคุยน่าจะออกมาในทำนองที่ว่า . . . “ทำไมผมจึงตีความเช่นนั้น?” มากกว่าที่จะเอาแต่คิดหรือพูดขัดแย้งตลอดเวลา
ผมไม่ได้บอกว่าสิ่งที่ท่านคิดนั้นผิด ผมเพียงแต่รู้สึกเสียดายเวลา (ของท่านและของผม) เพราะผมเข้าใจว่าที่ท่านเชิญผมมาก็เพราะว่าต้องการจะศึกษาประสบการณ์และการตีความของผม . . . มิใช่หรือ? หรือว่าผมผิดเองที่ดันไปรับพูดเรื่องที่เกี่ยวกับคัมภีร์ ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจดีว่า . . . คัมภีร์มีไว้เพื่อให้ลองใช้ลองปฏิบัติ เพื่อให้เกิดความกระจ่างชัดในตัวเอง ไม่ใช่เอาไว้เพื่อใช้พูดคุย ถกเถียง หรือตั้งวง Discussion กันให้เสียเวลา!!
ผมชอบที่ีคุณนกพูดว่า "วางตนเป็นกลาง . . . ไม่ยึดติด . . . ให้ความสำคัญต่อทุกๆ ความคิด . . . จะสามารถทำให้วงสนทนานั้นเลิศแห่งเป้าหมายได้"
ผมเองก็อ่าน "เต๋า" อยู่หลายเที่ยว การแปลหนังสือดีตรงที่ทำให้เราได้อ่าน "หลายเที่ยว" อ่านแต่ละเที่ยวได้อะไรใหม่ๆ ทุกครั้งครับ
เห็นด้วยกับอาจารย์ค่ะ เคยเจอคนที่มีความรู้เยอะแต่ไม่แน่ใจว่าลองปฏิบัติหรือไม่ คุยไปแล้วความเห็นไม่ตรงกันก็ทำให้การคุยไม่ค่อยมีความสุขค่ะ
ไม่ค่อยได้อ่านเต๋าค่ะ ยินดีกับอาจารย์ด้วยนะคะที่การแปลของอาจารย์ทำให้ได้อะไรใหม่ๆทุกครั้งทำให้พวกเราที่ติดตามอ่านได้อะไรดีๆจากบล็อกอาจารย์เสมอค่ะ
คิดถึงอาจารย์อยู่พอดี เพราะช่วงนี้เห็นหายไป พระป๋องเป็นอย่างไรบ้างครับ? ผมไม่ได้ไปที่ศรีราชานานแล้ว แต่ยังระลึกถึงท่านอยู่เสมอ
เรียนอาจารย์ประพนธิ์
พระป๋องเพิ่งมาเยี่ยมโยมพ่อโยมแม่และคุณย่าค่ะ ดูมีความสุขดี หมอไม่ค่อยกล้าถามว่าจะสึกหรือไม่ แต่มีเพื่อนๆหลายคนถาม ท่านตอบว่าพิจารณาเป็นปีๆ หมอกับสามีไปอยู่วัดบ้างเพราะลูกอยากให้พ้นทุกข์ กลับมาบ้านแล้วพฤติกรรมดีขึ้นเล็กน้อย แต่ยังชอบบ่นสามีเหมือนเดิมค่ะ
ชอบอ่านเรื่องของอาจารย์และภรรยาเพราะทำให้นึกถึงครอบครัวตัวเองค่ะ
ท่านถามถึงอาจารย์บ่อยๆค่ะ จะเรียนท่านว่าอาจารย์ยังระลึกถึงอยู่นะคะ
ขอบคุณอาจารย์ที่ให้ความรู้พวกเราอย่างสมำเสมอถึงแม้จะมีภารกิจมากมายค่ะ