การจัดการศึกษาท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนแปลงของโลก
สมัยก่อนอาจารย์จะรับใครเป็นศิษย์ ต้องมีการทดสอบปรับพื้นฐาน เหมือนในหนังกำลังภายใน ต้องมีการหาบน้ำ หาบฟืนเสียก่อน ครูสมัยก่อนสอนเหมือนต่อเพลง ทฤษฎีกับปฏิบัติต้องควบคู่กันไปตลอดเวลา ความรู้ที่แท้จริงต้องปฏิบัติ แต่ปัจจุบัน รู้แต่ไม่ทำ เพราะการเรียนการสอนเน้นในเรื่อง "หัว" ไม่เน้นเรื่อง "การสร้างแรงบันดาลใจ"
วิธีคิด วิธีสอนทำอย่างไรให้เด็กตื่นรู้ เห็นคุณค่าความหมายในการเรียน
การเรียนรู้ที่ทำให้มนุษย์อยู่กันอย่างสมานฉันท์เป็นเรื่องใหญ่ จริตของคนไม่เหมือนกัน บางคนชอบคิด บางคนไม่ชอบคิด บางคนชอบเคลื่อนไหว
หากเราทำอะไรไปแล้วลองหันกลับไปดู ซึ่งเรียกว่า "การจัดการความรู้" หรือเอาอดีตมาเป็นครู โยงไปในเรื่องของการปฏิบัติธรรมคือ การทำไปแล้วหันกลับมาเฝ้าดูตัวเอง ความรู้มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ความรู้มีอยู่ในเหตุการณ์ แต่ สิ่งเหล่านั้นจะตีมาเป็นความรู้ ซึ่งจะต้องมีสติและคิดอย่างใคร่ครวญ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องเปิดใจ การเปิดใจที่จะฟังทุกความคิด มนุษย์ฟังในเรื่องที่ตนเองชอบ แต่อะไรที่ต่างไปจากที่ตนเองเชื่อก็ไม่อยากฟัง แต่การจัดการความรุ้บอกว่าการเรียนรู้ที่ดีที่สุดคือการเรียนรู้จากความต่าง เราจะฟังคนต่อเมื่อเราศรัทธา เราจะฟังเพราะเชื่อ แต่การจัดการความรู้บอกว่าเราต้องฟังเสียงทุกเสียง ฟังแล้วคิดใคร่ครวญตีออกมาเป็นบทเรียน เราต้องสร้างนิสัยเป็นผู้ฟังที่ดี ฟังแล้วคิดใคร่ครวญเพื่อสร้างความรู้
