กลับบ้านเราเถอะ

       ชอบเพลงอยู่เพลงหนึ่ง น่าจะประมาณ 4 - 5 ปี ที่ผ่านมา ชื่อเพลง กลับบ้านเราเถอะ  ของ ศิลปิน ชัด  เนื้อเพลงมีอยู่ว่า

    เธอไปอยู่ไกลเธอเดินไปจากบ้านของเรา คิดว่าตรงนั้นจะดีกว่าที่เป็นมา
และแล้วที่เจอะก็ไม่เห็นจะดีกว่า ไม่มีอะไรเหมือนที่เธอเคยฝัน

ถ้าที่ตรงนั้นไม่มีความสุขอย่างบ้านของเรา ยังอยู่ตรงนั้นก็ยังต้องเสียน้ำตา
มันยังไม่สายที่จะเปลี่ยนใจแล้วเดินออกมา อย่าเลือกจะทนๆอยู่อีกเลย 

    กลับบ้านเถอะนะ กลับบ้านเรานะนะคนดี ไปที่ๆมีรักจริงให้กับเธอ
กลับไปกับฉัน คนที่ยังรอเพียงเธอ รักแต่เธอเมื่อไรไม่เคยเปลี่ยนแปลง

    ยังไงๆบ้านเราก็อุ่นและก็คุ้นตา ถ้าเธอกลับมาก็ยังเป็นคนสำคัญ
ไม่มีวันไหนที่เธอต้องช้ำเหมือนเป็นตรงนั้น และฉันก็ยังรักเธอเสมอ

กลับบ้านเรานะ บ้านเรายังรอเธอ..........

      

       ที่ชอบเพลงนี้เพราะว่าครั้งหนึ่งที่พี่ชายหายออกไปจากบ้าน เพื่อตามหาฝัน  แล้วก็หายไปหลายๆปี จนทุกคนที่บ้านเป็นห่วงและรอคอยการกลับมาของพี่ชายคนนี้เสมอ.......

       ทุกครั้งที่มีงานบุญเดือนสิบ ซึ่งเป็นงานประเพณีประจำปีของจังหวัดนครศรีธรรมราช ทุกบ้านมักจะมีกิจกรรมกันในครอบครัว ลูกหลานที่อยู่ไกล ต่างก็กลับมาร่วมทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว  ลูกๆหลานๆที่อยู่ไกลเพียงใด ต่างก็จะกลับมาร่วมงานบุญในช่วงเวลานี้เสมอ บ้านเราก็เหมือนกัน....ทุกคนมากันครบ.....ขาดแต่เพียงพี่ชายคนโตที่หายไปนาน กว่า 5 ปี.....

       ป๋าจากพวกเราไปนานกว่า 3 ปีแล้วนะครับ โดยที่ก่อนป๋าจะไป.... ในห้อง ICU วันนั้น.. ที่ป๋ายังคงรอคอยพี่กลับมาดูใจ......แต่ก็ไม่มีแม้เงา..... ป๋าคงดีใจ หากรับรู้ว่า พี่ยังสบายดี....

       พวกเราทุกคนไม่รู้ว่าพี่เป็นอย่างไร สบายดี หรือมีชีวิตอยู่อย่างไร มีหรือไม่มีตัวตนอยู่ในโลกใบนี้.....  เราหวังเพียงได้ข่าวพี่บ้าง แค่นั้น พี่พวกเราทุกคนต้องการ

       พี่ครับ ทุกคนยังรอการกลับมานะครับ หากพี่ชายของผมได้อ่านบันทึกนี้ อยากบอกพี่ว่า แม่.....และน้องๆทุกคน รอคอยการกลับมาของพี่เสมอ.......

       งานเดือนสิบของทุกปี พวกเรายังรอพี่อยู่ที่เดิมนะครับ.....

       รักพี่ครับ