คิม ในตำแหน่งผู้สืบราชการลับ ครั้งหนึ่งในขณะที่คิมกำลังโดยสารรถไฟ เขาได้พบชายพื้นเมืองคนหนึ่งซึ่งมี บาดแผลค่อนข้างฉกรรจ์ที่ศีรษะและที่แขน ชายผู้นี้ได้อธิบายให้ผู้โดยสารอื่นฟังว่า เขาผลัดตกจากเกวียนในขณะที่เดินทางมาสถานี แต่คิมเหมือนลูกเสือที่ดีได้ สังเกตเห็นว่าบาดแผลนั้นเกิดขึ้นจากของมีคม และมิใช่รอยถลอกเหมือนอย่าง แผลที่เกิดจากการตกเกวียน ดังนั้นคิมจึงไม่เชื่อ ในระหว่างที่ชายนั้นเอาผ้าโผกศีรษะ คิมได้สังเกตเห็นว่าชายนั้นมีของคล้อง คอเหมือนกับเขาเอง ดังนั้นคิมจึงเอาของคล้องคอของตนออกแสดงให้เห็นบ้าง ชายนั้นรีบใช้คำลับปะปนอยู่ในคำสนทนา และคิมก็กล่าวตอบโดยใช้คำที่ถูกต้อง ครั้นแล้วผู้แปลกหน้านั้นได้หลบไปที่มุมห้องกับคิม และอธิบายว่าเขากำลังทำงาน เกี่ยวกับเกี่ยวกับราชการลับอย่างหนึ่ง และมีผู้รู้เรื่องเข้า พวกปรปักษ์จึงพยายาม ติดตามเขาแทบจะเอาตัวไม่รอด เข้าใจว่าพวกนั้นรู้ว่าเขาอยู่ในรถไฟ และได้ โทรเลขไปบอกพรรคพวกว่าเขากำลังเดินทางมา เขาอยากจะส่งข่าวไปถึงนาย ตำรวจผู้หนึ่งโดยไม่ให้ฝ่ายปรปักษ์จับได้ แต่เขาไม่ทราบว่าจะทำอย่างไร เพราะ ฝ่ายปรปักษ์รู้ตัวเสียก่อนแล้วว่าเขาจะมา คิมได้ฟังดังนั้นจึงหาทางแก้ ในอินเดีย มีนักบวชเป็นจำนวนมากที่เดินทางท่องเที่ยวไปภายในประเทศ ถือกันว่านักบวชเหล่านี้เป็นผู้ที่ควรเคารพสักการะและประชาชนได้ช่วยเหลืออยู่ เสมอโดยการให้อาหารและเงิน นักบวชเหล่านี้มีผ้าพันกายเพียงเล็กน้อย ชโลม ตนเองด้วยเถ้าถ่าน และแต้มเครื่องหมายอย่างหนึ่งที่หน้า ดังนั้นคิมจึงจัดแจง ปลอมขายนั้นเป็นนักบวช เขาเอาแป้งกับเถ้าถ่านซึ่งได้มาจากกล่องยาเส้นผสม กัน เปลื้องผาเพื่อนของเขา แล้วเอาส่วยผสมที่ทำขึ้นทาจนทั่วตัว ในที่สุดคิมใช้สี จากกล่องสีเล็ก ๆ ซึ่งเขาติดตัวมาด้วย เขียนเครื่องหมายที่หน้าผากชายนั้นและ ปัดผมลงมาให้ดูยุ่งเหยิงคล้อยกับนักบวช และเอาฝุ่นโปรยลงบนผมจนทำให้แม้ แต่แม่ของชานนั้นก็คงจำเขาไม่ได้ ต่อมาไม่ช้า เขาก็มาถึงสถานีใหม่แห่งหนึ่ง ที่ชานชลาเขาได้พบนายตำรวจ ผู้ที่จะป็นผู้รับรายงาน นักบวชปลอมได้เดินชนนายตำรวจและถูกบริภาษเป็น ภาษาอังกฤษ นักบวชด่าตอบโดยใช้ภาษาพื้นเมืองซึ่งมีคำลับปะปนอยู่ด้วย นาย ตำรวจฟังคำลับนั้นออก และทราบทันทีว่านักบวชนั้นเป็นผู้สืบราชการลับ จึง แกล้งจับและพาไปที่สถานีตำรวจ เพื่อจะได้พูดกันเงียบ ๆ และรับรายงานจากเขา ต่อมา คิมได้คุ้นเคยกับผู้สืบราชการลับอีกคนหนึ่ง ซึ่งเป็นคนพื้นเมืองที่ได้ รับการศึกษา คิมสามารถให้การช่วยเหลือแก่เขาเป็นอันมากในการจับกุมนาย ทหารสองคน ซึ่งทำหน้าที่เป็นจารบุรุษ การผจญภัยเหล่านี้ และอื่น ๆ ของคิมเรื่องที่น่าอ่านมาก เพราะเป็นตัวอย่าง ประเภทแสดงให้เห็นถึงงานที่เป็นประโยชน์ ซึ่งลูกเสืออาจทำได้เพื่อชาติบ้าน เมืองในยามฉุกเฉิน ถ้าลูกเสือนั้นได้รับการฝึกอบรมเพียงพอ และมีความเฉลียว ฉลาดเพียงพอ
ต้องแก้ไขคำผิดอีกเยอะเลยนะคะ ตรวจสอบให้ดีๆนะค่ะ
นกเห็นด้วยกับคุณขนิษฐาน้า
คุณต้นไม้ต้องแก้ไขคำผิดอีก
ไม่ต้องรีบพิมพ์ อิอิ
แล้วนกจะเข้ามาอ่านอีกน้า ^^
สนุกมาคับ
จงก้าวไปแม้ว่า จะลำบาก
จงก้าวไปแม้จะยาก สักเพียงไหน
จงก้าวเดิน อย่าท้อแท้ความห่างไกล
จงมั่นใจในทุกก้าว ที่เหยียบเดิน
ขอเป็นกำลังใจให้คนทำงาน
หายไปนานเลยน๊า