พอข้าพเจ้าเล่าเรื่องราว สายธารแห่งธรรมของ เซน มหายาน ของวัชรยาน กัลยาณมิตร ชาวเถรวาทหลายท่านต่างถามว่า แล้วของเถรวาทล่ะ มีเรื่องเล่าทำนองนี้หรือไม่ ?
แน่นอนว่า ในฝ่ายเถรวาทเรานั้น มีเรื่องเล่าอยู่มากมาย และผู้ที่จะเล่าเรื่องทั้งหลายของเถรวาทได้ ก็คือครูบาอาจารย์ของฝ่ายเถรวาทนั่นแหละ ข้าพเจ้าเคยได้ยินได้ฟังเรื่องเล่าของสายธารธรรมฝ่ายเถรวาทจากท่านอาจารย์ที่ศูนย์วิปัสสนาเชียงใหม่ ท่านเริ่มต้นตั้งแต่สมัยพระเจ้าอโศกมหาราชเลยทีเดียว เรื่องราวที่ท่านเล่าเกี่ยวกับ วิปัสสนาวงศ์ นั้น น่าสนใจมาก และท่านอาจารย์ก็มีความสามารถและพรสวรรค์ที่จะเล่าเรื่องเหล่านี้ได้น่าฟัง และน่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก เวลาใครถามว่า มีเรื่องเล่าทางเถรวาทสักเรื่องหรือไม่? ข้าพเจ้าก็จะชักชวนว่า ต้องไปฟังด้วยตัวเองที่มูลนิธิศูนย์วิปัสสนาเชียงใหม่ เพราะที่นั่นมีเรื่องเล่าที่น่าสนใจมากมาย และท่านอาจารย์ก็สามารถเล่าเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับ พระธรรมคำสอน และปูพื้นฐานการเข้าสู่พุทธที่แท้ แบบเถรวาทได้ดียิ่ง
อันที่จริงฝ่ายเถรวาทนั้น มีเรื่องเล่ามากมาย เพราะแค่ศึกษาเรียนรู้เรื่องราวของ หลวงปู่มั่น เรื่องราวของหลวงพ่อชา เรื่องราวของท่านพุทธทาสภิกขุ ก็มีอะไรมากมายที่น่าสนใจ เราอาจไม่ต้องย้อนยุคไปไกลถึงสมัยพุทธกาลก็ได้ เอาแค่ยุคสมัยเราก็มีอะไรน่าสนใจมากมาย ทว่าเราจะสนใจรับฟังและเรียนรู้เรื่องเล่าเหล่านี้หรือเปล่าเท่านั้น
ในขณะที่ชาวตะวันตก สนใจว่าเมืองไทยเป็นเมืองพุทธและเดินทางมาแสวงหาเรียนรู้เกี่ยวกับพุทธศาสนา แต่มีชาวไทยไม่น้อย ที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ศาสนาพุทธที่แท้จริงเป็นเช่นไร พระพุทธเจ้าสอนอะไร ส่วนหนึ่งของพุทธเถรวาทจึงกลายเป็นเรื่องพิธีกรรม มากกว่าที่จะได้มีโอกาสเรียนรู้แล้วนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน บางคนคิดเห็นไปว่า ศาสนาพุทธไม่ได้ช่วยอะไรในชีวิต เพราะเอะอะก็จะให้ปล่อยให้วางทิ้งข้าวของเงินทอง และทิ้งความสุขทางโลก ซึ่งหลายคนบอกว่าไม่สามารถละทิ้งไปได้ แถมกล่าวว่าการเข้าวัดปฎิบัติธรรม หรือการไปปฎิบัติธรรมนั้นเป็นเรื่องของคนมีปัญหา หรือคนแก่ คนที่กำลังจะตายมากกว่า แม้กระนั้นก็ยังพูดอย่างภูมิใจว่าตนเองเป็นชาวพุทธ ทว่าไม่ได้รู้เรื่องอะไรที่พระพุทธเจ้าสอนสักเท่าไหร่ แถมชาวพุทธเถรวาทบางส่วนยังไม่รู้จักด้วยซ้ำว่า เรื่องราวความเป็นมาของพระพุทธเจ้าเป็นอย่างไร พระไตรปิฎกมีความสำคัญอย่างไร และไม่รู้จักด้วยซ้ำว่า สังเวชนียสถานคืออะไร ข้าพเจ้าก็เคยเป็นเช่นนั้น
การที่เราไม่เข้าใจ ไม่สนใจ ไม่อยากรู้เรื่องราวสายธารธรรมของฝ่ายมหายาน ของฝ่ายวัชรยาน นั้นไม่ใช่เรื่องแปลก แต่การที่เราซึ่งอยู่ในดินแดนพุทธเถรวาท แถมชอบบอกว่าตนเองนับถือศาสนาพุทธ กลับไม่รู้เรื่องราวของพุทธเถรวาทเลยเป็นเรื่องที่น่าตกใจมากกว่า
ท่านพุทธทาส ก็เคยกล่าวไว้.... ชาวพุทธ(เถรวาท)หลายคน ไม่ได้เข้าใจถึงแก่นแท้คำสอนของพุทธศาสนากันสักเท่าไหร่ หากสนใจและรู้แต่ส่วนที่เป็นเนื้องอกและเปลือกนอกเท่านั้น ขนาดปัจจุบันนี้ข้าพเจ้าก็พบว่า ชาวพุทธหลายคน ก็ยังเป็นเช่นนั้น
ข้าพเจ้าจึงไม่มีเรื่องเล่าของเถรวาท เพราะนี่เป็นเรื่องที่ชาวเถรวาททั้งหลายควรจะไปแสวงหากับครูบาอาจารย์ แล้วมาเล่าสู่กันฟังมากกว่า
เรื่องเล่าแบบสั้นๆ ที่มูลนิธิศูนย์วิปัสสนาเชียงใหม่
สวัสดีครับ
ขอบคุณเรื่องเล่าแบบเถรวาทที่รู้สึกคุ้นเคย....
วิถีของผมนั้นแนบแน่นมานานกับพุทธวิถีเช่นนี้
ผมชอบคิดว่า ตั้งที่ที่ได้รู้จัก เซนมาก่อน จนล่าสุด วัชรยาน....
ทำให้เข้าใจ เชื่อมโยงเรื่องราวต่างๆได้....
ด้วยปัญญาน้อยนิดตอนนี้ มองว่าน่าจะเหมือน หรืออาจจะเป็นการเปิด และเข้าประตูคนละบาน....
แต่เป้าหมายปลายทาง หรือเส้นทางนั้นเป็นอันเดียวกัน....
คงต้องเรียนรู้อีกมากครับ....ตามกำลังสติปัญญา
Good morning ค่ะน้อง kmsabai
มีเรื่องเล่าของทางเถรวาท ที่น่าสนใจมากมายค่ะ
เราหลายคนอาจจะรู้สึกคุ้นเคย แต่ชาวพุทธอีกหลายๆคน ยังไม่คุ้นเคย และไม่รู้จัก
อาจต้องมาช่วยกันเล่าสู่กันฟังบ่อยๆ มิฉะนั้น..เรื่องเล่าของชาวเถรวาทอาจสูญหาย และเลือนลางไป เพราะไม่มีใครมาเล่าต่อค่ะ