เรื่องที่ ๔ ทำไมพวกเราทำอะไรไม่ใคร่สำเร็จ
คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกที่คำว่า AMERICAN จบลงท้ายด้วยคำว่า I CAN (ฉันทำได้) เพื่อที่จะเข้าใจว่าทำไมชาวอเมริกันจึงมีความสำเร็จในแทบทุกอย่าง ขอให้เราลองดูเหตุผลธรรมดาข้อหนึ่ง ที่ทำให้เราประเทศที่ทำอะไรไม่ใคร่จะสำเร็จมากนัก
ถ้ามีสมาคมอันหนึ่งตั้งขึ้น และเป็นที่คาดหมายว่าเราจะเข้าไปร่วมด้วย เราก็เข้าไปร่วม แล้วเราก็แต่งตั้งเลขานุการ เหรัญญิกและคณะกรรมการขึ้น เสร็จแล้วเราก็ถอนใจด้วยความโล่งใจ แล้วก็นั่งเฉยเฉย ด้วยความพอใจว่า เราได้ทำหน้าที่ของเราแล้ว เราไม่ไปเข้าประชุม เราละเลยการจ่ายเงินค่าสมาชิก เราร้องทุกข์ว่าสมาคมนอนหลับและในที่สุดเราก็ยื่นใบลาออก
แต่ชาวอเมริกันทำเช่นนั้นหรือ ? ถ้าเขาเป็นสมาชิกของสมาคมใด เขาก็รู้สึกว่า เป็นหน้าที่ของเขาที่ทำให้สมาคมนั้นได้รับความสำเร็จ เขาไปประชุม ชักชวนเพื่อนฝูงให้สนใจในกิจกรรมต่าง ๆ ส่งคำแนะนำไปให้ และถ้าคำแนะนำของเขาถูกปฎิเสธกลับมา เขาก็เรียกร้องต้องการจะรู้ว่าเพราะอะไร ถ้าเขาเห็นด้วยกับการกระทำของคณะกรรมการหรือชอบอะไรบางอย่างที่เลขานุการสมาคมกำลังทำอยู่ เขาก็พูดออกมาดังนั้นอย่างไม่คลุมเครือ ถ้าเขาไม่เห็นด้วย เขาก็ไม่ไปบ่นลับหลังกับเพื่อนบ้าน เขาจะเขียนไปถึงผู้รับผิดชอบสมาคมโดยตรงเลยทีเดียว
เห็นจะไม่ต้องพูดมากไปกว่านี้แล้ว ใช่ไหมครับ
ใช่ครับ คำว่าหน้าที่พลเมือง ของเรา ดูจะด้อยค่าเมื่อเทียบกับชาวอเมริกันเลยทีเดียว