พฤติกรรมนักเรียน, การเสริมสร้างวินัย

บทคัดย่อ

รายงานการศึกษาค้นคว้า

 

ชื่อเรื่อง                   การพัฒนาการแก้ปัญหาพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านหัวคำ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 1

ผู้ศึกษาค้นคว้า         นางแขลดา   นันทะกาล

ตำแหน่ง                   ครูชำนาญการ

 

 

                     การศึกษาค้นคว้าครั้งนี้ เพื่อพัฒนาการแก้ปัญหาพฤติกรรมนักเรียนที่ไม่พึงประสงค์ของโรงเรียนบ้านหัวคำ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต  1 โดยการเสริมสร้างวินัยของนักเรียน ได้แก่  ด้านการหนีเรียน ด้านการแต่งกาย และด้านการแสดงความเคารพ โดยใช้กิจกรรมเสริมสร้างวินัยนักเรียน คือ กิจกรรม การเยี่ยมบ้าน กิจกรรมเด็กรุ่นใหม่แต่งกายเรียบร้อย  กิจกรรมเด็กไทยไหว้สวย  ผู้ศึกษาค้นคว้า คือ นางแขลดา นันทะกาล ตำแหน่ง ครูชำนาญการ ปฏิบัติหน้าที่ครูประจำชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2550 และผู้ร่วมศึกษาค้นคว้าเป็นอาจารย์ที่สอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3  จำนวน 4  คน กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 27 คน ผู้ให้ข้อมูล (Key Information) จำนวน 59 คน ประกอบด้วย ครูผู้สอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3  จำนวน 5 คน  ผู้ปกครองนักเรียน   จำนวน 27 คน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 27 คน การพัฒนาการแก้ปัญหาพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) การดำเนินการที่เป็นวงจรตามความคิดของ Kemmis and McTagart (1991 : 167 - 170 อ้างถึงใน ยาใจ พงษ์พิบูลย์ 2537 : 11 - 15) ได้ดำเนินการเป็น 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วย  ขั้นการวางแผน (Planning)  ขั้นการปฏิบัติ (Action)  ขั้นการสังเกต (Observation) และขั้นการสะท้อน (Reflection)  กำหนดระยะเวลาแต่ละวงรอบ ดังนี้วงรอบที่ 1 ระหว่างวันที่  1 มิถุนายน 2550 ถึงวันที่  30 กันยายน 2550 วงรอบที่ 2 ระหว่างวันที่ 1 พฤศิกายน 2550 ถึงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551 เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบบันทึก  แบบการสังเกต  แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมิน

                      ผลการศึกษาค้นคว้าพบว่า

                      จากการพัฒนาการแก้ปัญหาพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3    ในภาพรวมเป็นที่น่าพอใจ บรรลุเป้าหมายตามเจตนารมณ์  และผลการดำเนินการวงรอบที่ 1 พบว่านักเรียนส่วนใหญ่ มีพฤติกรรมที่ดีขึ้น แต่ยังมีนักเรียนบางส่วนต้องดำเนินการพัฒนาในวงรอบที่ 2 ดังนี้ ในด้านการหนีเรียนมีนักเรียนที่ไม่ผ่านการประเมิน จำนวน 6 คน มีพฤติกรรมหนีเรียน สาเหตุที่นักเรียนหนีเรียนทราบจากนักเรียนว่าได้แอบไปนอนพักในห้องพยาบาล แอบออกไปนอกโรงเรียน เพราะไม่อยากเข้าเรียนขี้เกียจ การบ้านไม่เสร็จ นักเรียนบางรายแกล้ง ไม่สบาย ในด้านการแต่งกาย  ไม่ผ่านการประเมิน มีจำนวน  4 คน แสดงพฤติกรรมมีผมที่ยาว  เล็บมือยาวและไม่สะอาด ในด้านการแสดงความเคารพผ่านการประเมินทุกคน นักเรียนในกลุ่มที่ไม่ผ่าน 2 ด้าน มีจำนวน 2 คน  ผู้ศึกษาค้นคว้าได้ดำเนินการพัฒนาต่อในวงรอบที่ 2 สำหรับพฤติกรรมที่ยังไม่ผ่าน ผลการดำเนินการในวงรอบที่ 2 พบว่านักเรียนส่วนใหญ่สามารถปฏิบัติตนเป็นผู้ที่มีพฤติกรรมที่พึงประสงค์และเป็นที่น่าพอใจ    ในกิจกรรมการเยี่ยมบ้านเพื่อพัฒนาพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ของนักเรียนด้านการหนีเรียน นักเรียนมีพฤติกรรมที่เข้าเรียนเป็นประจำ ยกเว้นจำนวน 1 คน คือ นักเรียนคนที่ 20 ไม่สามารถผ่านกิจกรรมเนื่องจากยังมีพฤติกรรมการหนีเรียน  แต่อย่างไรผู้ศึกษาค้นคว้าได้พยายามติดตามนักเรียนให้กลับมาเรียนเพื่อให้สำเร็จการศึกษาภาคบังคับ และกิจกรรมเด็กรุ่นใหม่แต่งกายเรียบร้อยเพื่อพัฒนาพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ด้านการแต่งกายนั้น นักเรียนสามารถปฏิบัติตน แต่งกายตามกฎ ระเบียบ มีความสะอาด เรียบร้อย ปัญหาที่เคยพบในวงรอบที่ 1 คือ การไว้ผมและเล็บยาว แต่ในวงรอบที่ 2 นี้ ไม่ปรากฏนักเรียนที่ไว้ผมและเล็บยาว จนสามารถผ่านกิจกรรมนี้ได้ทุกคน จากการดำเนินงานในภาพรวม ยังพบว่าการดำเนินการที่มีประสิทธิภาพนั้นต้องอาศัยความร่วมมือของคณะครู และผู้ปกครองนักเรียนในการร่วมมือกันในการแก้ปัญหาพฤติกรรมนักเรียนที่ไม่พึงประสงค์ การติดตามตรวจสอบพฤติกรรมนักเรียนอย่างเข้มงวดของครูอย่างต่อเนื่อง เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนมีวินัยในตนเอง   เป็นเยาวชนที่เจริญงอกงามด้วยสติปัญญา ร่างกาย อารมณ์ และมีคุณภาพออกสู่สังคมต่อไป