ครอบครัวตัวเล็ก

เมื่อวันที่ 3-6 พฤษภาคม 2551  คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ได้จัดไปเที่ยวประเทศลาว (หลวงพระบาง) การไปครั้งนี้มีหลายองค์กรในมหาวิทยาลัยฯไปด้วย....แต่ถนนคนเดิน พาลูกสาวและลูกชายไปด้วย....ซึ่งเมื่อไรที่พวกเราไปเที่ยวด้วยกันทุกครั้ง...ทุกสถานที่....มักเป็นที่ประทับใจของพวกเราแม่ลูกเป็นหนักหนา....ทุกครั้งถนนคนเดินบอกกับลูกๆ ว่า ไปการเที่ยวหรือไปไหนๆ ก็แล้วแต่...จะสนุกหรือไม่สนุก ....มันไม่ได้อยู่ที่สถานที่ที่พวกเราไป...แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเราไปกับใคร...เพราะทุกครั้งที่พวกเราไปด้วยกันมักจะมีอะไรสนุกๆ ทำกัน...ไปเคยไปด้วยกันแล้วเบื่อหน่ายเลยสักครั้ง...นั่นหมายความว่า....ทุกคนพร้อมใจที่จะไปด้วยกัน...นี่คงเป็นเรื่องที่หลายๆ ครอบครัวคิดไม่ตกว่าเด็กสมัยปัจจุบันมักไม่ชอบไปไหนกับครอบครัว หรือพ่อแม่ ผู้ปกครอง เพราะว่าจะถูกจำกัดสิทธิในการคิด...ทำ...คนเป็นพ่อเป็นแม่ต้องเป็นทุกอย่างของลูกให้ได้...แม้บางครั้งมันจะทำให้ใครๆ คิดว่าทำตัวเป็นเด็กไปได้...แต่ถ้าลูกของเรามีความสุข  มีรอยยิ้ม  ก็ต้องลองกันสักตั้ง....ครอบครัวของเรามีความสนุกสนานเป็นส่วนใหญ่  เสียงที่ลูกขำ...ยิ้มหัวเราะนั่นเป็นเสียงสวรรค์ของถนนคนเดิน....