.....ก้าวใหม่กับการเปลี่ยนแปลงในชีวิต...

  ติดต่อ

  "จากดวงใจเรือน้อย ...คล้องใจศิษย์รัก"  

"วันเวลาหมุนเวียน   เปลี่ยนไป  สุขสดใสไม่เคยเดินตาม"
ตลอดเวลาที่ได้เป็นที่ปรึกษา ม.6/1  เป็นเวลา 3 ปี
มีความรู้สึกมากมาย  จากข้อความที่เขียนลงในบันทึกที่มอบให้มา
ข้อความที่ละเลงลงในกระดาษไวท์บอร์ดหน้าห้องทำงาน 
เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงความรัก ความผูกพันที่เรามีต่อกัน
"พวกหนูไม่อยู่  ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ คุณแม่"
คำว่าแม่ ฟังดูแล้วเขินๆ ยังไงไม่รู้ เกิดมาไม่เคยมีลูก
แต่รับรู้ว่าอบอุ่นและแสนดี  
จำได้ไหม ไอ้หัวโจกของห้องพูดหน้าเสาธงว่าอย่างไร
" ครั้งแรกพวกหนูไม่ค่อยชอบคุณครูค่ะ 
คุณครูชอบดุและชอบให้หนูทำนั่นทำนี่ 
ถึงคุณครูจะอ้างเหตุผลดีๆ ต่างๆ นาๆ
หนูก็ยังคิดว่าเป็นเรื่องที่ไร้สาระคะ 
จนหนูเบื่อคุณครูมากๆ หนูโทรศัพท์ไปปรึกษารุ่นพี่ที่จบไปแล้ว ที่พวกหนูเข้ากับคุณครูไม่ได้
  รุ่นพี่บอกหนูว่า  วันที่หนูจบออกไป คนที่หนูจะรักและคิดถึงที่สุดคือคุณครูนี่แหละคะ 
ตอนนั้นรุ่นพี่พูด หนูงงมากเลย หนูคิดไม่ออกเลยว่า จะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อหนูไม่ชอบคุณครู  จนวันนี้หนูได้รู้แล้วคะ 
ว่าเป็นอย่างที่รุ่นพี่พูดจริงๆๆ พวกหนูรักคุณครูที่สุดเลยค่ะ
ขอบคุณในความเข้าใจที่ดีๆ  ขอโทษที่ดูแลความรู้สึกน้อยไป
ตอนนี้ห่วงมากรู้ไหม 
อยากรับรู้ความเป็นไปในชีวิต
อย่าลืมนะจ๊ะ ทุกคนไม่ต้องเก่งไม่ต้องเด่น  แต่ขอให้เป็นคนดีของสังคม นะจ๊ะ
"หากเธอท้อแท้ ฉันยังอยู่  หากแม้ไม่เห็นฉันจงโปรดรู้ด้วยว่าเธอใช่อยู่คนเดียว"
จงมั่นใจในการก้าวไปข้างหน้า เชื่อมั่น ศรัทธาในตัวเองนะ
 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 21024, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #uncategorized

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (2)

ครูดอย
IP: xxx.28.21.4
เขียนเมื่อ 

  ทุกๆปี เป็นเรื่องที่เหล่าบรรดาครูและลูกศิษย์หลังจากที่ได้อบรมสั่งสอนกันมาเป็นแรมปี   ส่วนเจ้าลูกศิษย์ตัวแสบก็ตั้งฉายาให้ครูเรียบร้อย เป็นเรื่องธรรมดา  แต่แล้ววันที่พวกลูกศิษย์(ตัวแสบ)จะต้องจากไป จากโรงเรียนไปเพื่อหาประสบการณ์ใหม่กับโลกใหม่.... เพื่อนใหม่ ...ครูใหม่ มีเพียงเราที่เฝ้าดูและยืนอยู่ที่เก่าคอยลูกศิษย์คนใหม่ปีแล้วปีเล่า    ใจหายเหมือนกันนะเพราะเราก็เป็นครูเหมือนกัน  สู้ต่อไปนะ  เรือจ้างลำน้อย ขอให้ล่องลอยอยู่อย่างมีจุดหมาย 

 

ดอกหญ้า
IP: xxx.47.247.117
เขียนเมื่อ 
ไม่รู้ว่ารับรู้ได้อย่างไร  วันนี้หลังจากเขียนบันทึกแล้วตอนกลางคืนได้มีโทรศัพท์จากศิษย์รัก 5  คน เสียงใสๆ แย่งกันพูดอย่างมีความสุข  บอกว่าคิดถึงมากเลย  เปลี่ยนเบอร์ก้อไม่บอกพวกหนู  ขอโทษนะ พอดีวุ่นๆ กับเรื่องเรียน ต่อว่าต่อขานใหญ่เลยว่าติดต่อไม่ได้  ยังรักและห่วงใยเสมอจ๊ะ  ดูแลตัวเองดีๆนะจ๊ะ
พอออกไปเจอโลกกว้างแล้วเราต้องเผชิญกับอะไรอีกหลายๆ อย่างจงเข้มแข็งแล้วอย่าท้อถอย นะจ๊ะคนดีของครู