ลูกเล่าและเขียน
หนูรักพ่อกับแม่เท่ากับเอกภพ..........
พ่อกับแม่ มิตรแท้ของลูกเอย...........พระคุณเคยคุ้มครอง..ขอบูชา
ลูกเขียนให้ด้วยคอมพ์เมื่อเป็นเด็กเล็ก ๆ...แม่ปลื้ม...ค่ะ

หนูรักพ่อกับแม่เท่ากับเอกภพ
บรรยายไม่จบเขียนไม่สิ้น
ใครหนอกำเนิดเราสู่แผ่นดิน
บรรยายไม่สิ้นพูดได้ไม่เท่าคิด
หนูรักพ่อกับแม่ที่สอนสั่ง
คำสอนดั่งหยาดน้ำอมฤต
รัก..มอบมาให้วันละนิด
เพิ่มพูนแนบสนิทในดวงมาน
หนูรักพ่อกับแม่...ท่วมท้น
รักเปี่ยมล้นล้ำเลิศแผ่ไพศาล
รักนิรันดร์ตราบอนันตกาล
รักหาใด ปานเปรียบ ไม่มีเลย
หนูรักพ่อกับแม่ไปตลอด
มิร้างทอดถอดว่างห่างเฉย
ความรักระหว่างมนุษย์....
โดยเฉพาะความใสพิสุทธิ์ของ "ความเป็นคนในครอบครัว"
ไม่สิ้นสุดและเป็นนิรันดร์...
ผมเชื่อเช่นนั้น .. นะครับ
รักในเพื่อนมนุษย์ มิ่งมิตร
และเหนืออื่นใด..จนเปรียบได้ว่า เป็นนิรันดร์อย่างที่อาจารย์บอก...
รักอันแสนใสพิสุทธิ์ของ "ความเป็นคนในครอบครัว" ;P