เพียงแค่หวัง......


เมื่อได้รับการหยิบยื่นความหวังให้

ก็หวัง ไว้มาก ทุ่มเทกับมันมากมาย

แล้วเมื่อวันหนึ่งเกิดผิดหวังขึ้นมา ไม่สมหวัง

ดังที่ตังใจไว้ เหมือนทุกอย่างพังทลาย

มันทำอะไรไม่ถูก เหมือนโลกนี้หยุดหมุนชั่วขณะหนึ่ง

สิ่งรอบข้างมันเงียบงันไปหมด

ไม่ได้ยินแม้แต่หรีดหริ่งเรไรร้องระงมเหมือนก่อน

เหมือนกับเราอยู่ในโลกนี้เพียงลำพังเพียงผู้เดียว

ไม่มีใครคอยปลอบประโลมในยามนี้

เหมือนไม่มีใครฉุดดึงมือขึ้นมาในเมื่อเราล้ม

+++++++++++++++++++++++++

เรารักใครสักคนไม่จำเป็นต้องครอบครอง

ไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน

ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวก้อยร่วมเดินทางฝันไม่ใช่เหรอ

ขอเพียงแค่ส่งความปราถนาดี ความหวังดี

คอยดูแลยามทุกข์หรือสุขอยู่ห่างๆ เท่านั้นก็ได้

เมื่อเขาทุกข์คอยส่งใจคอยปลอบประโลมอยู่ห่างๆ

ถึงจะไม่ได้คอบปลอบอยู่ข้างกายก็ตาม

ยามเขามีความสุขนั่นก็หมายถึง

เราพลอยมีความสุขกับเขาด้วยแค่นั้นจริงๆ

ไม่ได้หวังอะไรมากมายอย่างเช่นที่ผ่านมา

ไม่ใช่พระเอกหรือเจ้าชายในละคร

ไม่ใช่วีรบุรุษผู้เสียสละ ในตำนาน

เป็นปุถุชนคนธรรมดา คนข้างถนนคนหนึ่ง

หวังเพียงหวังไว้แค่นั้น

...................................................................................................

*รักเขามาก มีทุกข์ ร่างกายทรุดโทรม

ถ้าเราตาย เขาจะตายตามเราไหม ?

ถ้าเขาตาย เราจะตายแทนเขาได้ไหม ?

*เดี๋ยวลูกโตขึ้นมา ถามว่าเวลาตั้งสิบกว่าปี แม่มัวทำอะไรอยู่ ?

*ให้ถามตัวเองว่า รักเขามากไหม ? ตายแทนเขาได้ไหม ?

*ร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือดก็ไม่ได้เขาคืนมา

*จากเป็นนี่บุญแค่ไหน คิดถึง-อยากเห็นหน้า ไปหาก็ได้เห็น

จากตายนี่  ให้คิดถึง-ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดก็ไม่สามารถเห็นหน้าได้

*ถ้ามันเป็นของของเรา อะไรก็มากีดกั้นไม่ได้ อะไรที่ไม่ใช่ของเรา

แม้จะไขว่คว้าตะเกียกตะกายด้วยวิธีใด ก็ไม่ได้มาเป็นของเรา

ของของเราก็เป็นของเราอยู่วันยังค่ำ

เรามีความแก่เป็นธรรมดา  ไม่ล่วงพ้นไปได้

เรามีความเจ็บเป็นธรรมดา  ไม่ล่วงพ้นไปได้

เรามีความตายเป็นธรรมดา  ไม่ล่วงพ้นไปได้

เรามีความพลัดพรากจากของรักของชอบใจเป็นธรรมดา  ไม่ล่วงพ้นไปได้

ตัดตอนมาจาก http://www.oknation.net/blog/Aug-saraporn/2007/07/22/entry-1

 

ปล. คอมมเม้นท์แสดงความคิดเห็นในบันทึกนี้ได้ ครูข้างถนน ขออนุญาต และขอโทษ ไม่ตอบคอมเม้นท์ครับ

 

หมายเลขบันทึก: 209541เขียนเมื่อ 17 กันยายน 2008 21:16 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 19:34 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (7)

เพราะมีความหวัง....เราจึงไม่สิ้นหวัง....(คิดเองนะเนี่ย คริคริ)

หวัดดีจ้ะ...

มาเติมกำลังใจ...

การที่เราได้รักใครสักคน

ก็ถือเป็นการดี...เพราะหัวใจมีอะไรทำ

เช่น คิดถึง  ห่วงใย และอะไรอีกหลาย ๆ อย่าง

ดีกว่า...หายใจทิ้งไปวัน ๆ หนึ่ง...ว่าไม๊

         ^___^

 

หายเหนื่อยหรือยัง

หายเหนื่อยแล้วเดินทางต่อ

ชีวิตนี้มีแต่เดินหน้า

อะไรที่หนัก แบกไม่ไหว ก็วางซะ

ฮิๆ

หัดเขียนน่อ(แต่มาจากใจจริงนะ)

มาเยี่ยม มาให้กำลังใจค่ะ

ได้อ่านอย่างช้า ๆ และคิดตามไปด้วย

นักเรียนเคยถามว่า.."คุณครูขา คนบ้า คนขอทาน เขาคิดอยากได้อะไร ๆ เหมือนเราไหม"

ความสุขขึ้นอยู่ที่ใจเราจริง ๆ

เวลาบนโลกนี้ไม่ได้หมดเหมือนเข็มนาฬิกาหยุดเดิน ขอเพียงแต่ให้กล้าลงมือทำ กล้าก้าว และกล้าทีจะพบเจอความผิดพลาด

สวัสดีค่ะ

แวะมาทักทายนะคะ

ใช่แล้ว...ถ้ามันเป็นของเรา  อะไรก็มากีดกั้นไม่ได้

เ                      ห็นด้วยทุกประการ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี