เช้าวันจันทร์ที่ ๑ ก.ย. ๕๑ เป็นยามเช้าที่ไม่ปกติสำหรับผม เพราะผมไม่ต้องออกไปทำงาน เนื่องจากการประชุมที่นัดไว้เขางด ผมมีนัดเฉพาะช่วงบ่าย จึงมีโอกาสออกมานั่งข้างบ้าน รับลมที่โชยมาอ่อนๆ เป็นระยะๆ ได้ความสุขสงบร่มเย็นเป็นธรรมชาติ อย่างที่สุด
ปัจจัยแห่งความสุขในเช้านี้ คือความสงบ ต้นไม้ นก และลม แม้จะมีเสียงรถและเสียงก่อสร้างดังมาเป็นระยะๆ ก็ไม่ถึงกับรบกวน ลมที่โชยมาอ่อนๆ ในอุณหภูมิกำลังสบาย มีเสียงนกสับเปลี่ยนกันมาร้องเพลงขับกล่อม เริ่มจากนกปรอดหัวโขน ซึ่งตามปกติมาไม่บ่อยนัก น้อยวันที่จะได้ยินเสียง แต่วันนี้มาแต่เช้า ฟังจากเสียงร้องโต้ตอบน่าจะมีสัก ๒ – ๓ ตัว เสียงร้องของนกปรอดหัวโขนไพเราะสู้ที่เชียงรายไม่ได้ ผมรู้สึกว่าปรอดหัวโขนภาคเหนือร้องเพราะกว่านกภาคกลาง ไม่ทราบว่าหูมันลำเอียงหรือเปล่า
เช้านี้นกเอี้ยงกิ้งโครงร้องเสียงยังกับระฆัง คือออกเสียงเมทัลลิก ซึ่งผมชอบมาก ไม่ได้ยินแบบนี้บ่อยนัก แต่ก็ร้องอยู่ไม่นานก็หายไป นกกางเขนเป็นนกครองถิ่นบ้านผม เพราะที่บ้านผมไม่ใช้ยาฆ่าแมลงและไม่ใช้ปุ๋ยเคมี จึงมีแมลงและไส้เดือนให้เขาหากินได้อย่างอุดมสมบูรณ์ แปลกที่วันนี้ยังไม่เห็นนกอีแพรดซึ่งก็ครอบครองถิ่นบ้านผมเหมือนกัน
นกปรอดสวนและปรอดหน้าขาว ก็มาเป็นช่วงๆ ไม่ค่อยเห็นตัว ได้ยินแต่เสียง นกที่มาบ่อยที่สุดคือนกกินปลี ทั้งชนิดตัวเล็กตัวใหญ่ มากินน้ำหวานจากดอกประทัดไต้หวัน จากตำแหน่งที่ผมนั่งอ่านหนังสือหรือพิมพ์คอมพิวเตอร์นี้ เห็นพุ่มต้นประทัดไต้หวันที่สูงถึง ๔ เมตรชัดเจน เห็นดอกสีแดงที่ออกเป็นช่อเต็มต้นอยู่ตลอดเวลา จึงเป็นแหล่งอาหารที่แน่นอนเชื่อถือได้ของนกกินปลี ที่นกอื่นก็ไม่เป็นคู่แข่ง เพราะปากไม่แหลมยาวพอที่จะแทงเข้าไปดูดน้ำหวาน นกกินปลีจะมาพร้อมกับเสียงร้องแหลมเล็กเป็นเสียงที่มีลักษณะจำเพาะ
ผมจึงมีข้อแนะนำคนรักนก ว่าถ้าอยากให้นกกินปลีมาเยือนบ้านเป็นประจำให้ปลูกต้นประทัดไต้หวัน ต้นประทัดไต้หวันขยันออกดอกตลอดปี และปลูกง่าย
แปลกที่เช้านี้ไม่ได้ยินเสียงนกเขา ไม่ว่านกเขาใหญ่หรือนกเขาเล็ก (แต่พอพิมพ์ตรงนี้เสร็จ ก็ได้ยินเสียงนกเขาเล็ก (นกเขาชะวา) ขันมาจากใกล้ และจากไกลๆ ขันติดต่อกันหลายครั้งและหลายตัว จากหลายทิศทาง) และยังไม่ได้ยินเสียงนกกะปูด แต่หลังพิมพ์ตอนนี้ไม่ถึง ๑๕ นาทีก็ได้ยินเสียง
วิจารณ์ พานิช
๑ ก.ย. ๕๑
อาจารย์บรรยายได้เห็นภาพความสุขง่ายๆ สบายๆดีจังเลย ขอบพระคุณค่ะ