งัวควายจ๊างม้าต๋ายแล้วเหลือหนัง ดูกขนมันยังเอาไจ้

 

 

 

ไปร่วมงานฌาปนกิจศพที่ป่าช้าแห่งหนึ่ง

 เห็นบทค่าวนี้ติดต้นไม้ไว้

มีข้อคิดดี  เกี่ยวกับ ชีวิตและความตาย

จึงจำจดมาฝาก

วัวควายจ๊างม้าต๋ายแล้วเหลือหนัง

ดูกขนมันยังเอาไจ้

จ๋าตี่สุดปุ๋มแลไส้

คนยังกิ๋นลำอิ่มต๊อง

มนุษย์เฮาต๋ายสหายปี้น้อง

บ่อห่วงข้องอาลัย

สุดแต่ดูกผัวะ

ยังขว้างหนีไกล๋

กลั๋วจักเป๋นภัย ผีจักหลอกได้ ผีจักหลอกได้

คนเราตายไปไม่เหลือสิ่งยังประโยชน์อันใด

นอกจาก  ชั่ว และ ดี  ประดับไว้ในโลกา