ช่วงนี้กำลังเขียนแผนกลยุทธ์อยู่ค่ะ  ใครทำอะไรให้เห็น พี่เม่ยก็ต้องพยายามมองหาเป้าหมาย  วัตถุประสงค์ และวิธีดำเนินการให้ได้...
   เมื่อเย็นวันศุกร์ที่ผ่านมานี้เอง พี่เม่ยไปรับน้องจิ้นกลับจากการเข้าค่ายภาษาอังกฤษ ที่คณะศิลปศาสตร์ จึงได้อาสารับ น้องน้ำฝน ลูกสาวของ เพื่อนรัก กลับไปส่งที่บ้านด้วย ระหว่างนั่งมาในรถ เด็กๆก็สนทนากันไปตามเรื่องตามราว จนกระทั่งมาถึงเรื่องอาหารการกิน...............
   ฝน...."หนูทำกับข้าวเป็นด้วยนะคะ พี่จิ้น ..ทำสเต็คก็เป็นนะคะ.."
   พี่จิ้น.. "น้องฝนเคยกินสเต็คฝีมือแม่ของพี่หรือยัง  อร่อยมากเลยนะคะ"
   ฝน.... "แต่ของที่หนูทำก็อร่อยนะคะ  ถึงจะเค็มๆไปหน่อย"
   พี่จิ้น.. "ของแม่พี่นะ อร๊อย..อร่อย..."
   ฝน.... "ของหนูก็อร่อย..อร่อยกว่า......"
เสียงสนทนาเงียบไปสักครู่หนึ่ง รถก็ถึงจุดหมายพอดี เจ้าฝนจึงก้าวลงจากรถพร้อมกับยื่นหน้ามาพูดกับพี่เม่ยว่า... "แต่! หนูก็ยังอยากรู้เหมือนกัน...ว่าสเต็คของป้าเม่ยจะอร่อยแค่ไหนนะคะ..."
   เอาแล้วไหมล่ะ โดนกลยุทธ์เด็ดของเจ้าฝนเข้าให้แล้ว..พี่เม่ยบ๊ายบายเจ้าฝน แล้วก็เปรยๆกับเด็กๆ และคนที่กำลังขับรถอยู่ว่า "สงสัยต้องพาเจ้าฝนมาทานสเต็คที่บ้านซะแล้ว..."
   แผนกลยุทธ์ของเจ้าฝนเยี่ยมมาก วัตถุประสงค์ชัดเจน การดำเนินการก็สามารถทำสำเร็จได้ในประโยคเดียวเลยค่ะ..หรือคุณ "ไมโต" ว่าไง?