พี่เม่ยโดนกลยุทธ์เด็ด ของเจ้าฝนเข้าให้แล้ว
ช่วงนี้กำลังเขียนแผนกลยุทธ์อยู่ค่ะ ใครทำอะไรให้เห็น
พี่เม่ยก็ต้องพยายามมองหาเป้าหมาย วัตถุประสงค์
และวิธีดำเนินการให้ได้...
เมื่อเย็นวันศุกร์ที่ผ่านมานี้เอง
พี่เม่ยไปรับน้องจิ้นกลับจากการเข้าค่ายภาษาอังกฤษ ที่คณะศิลปศาสตร์
จึงได้อาสารับ น้องน้ำฝน ลูกสาวของ เพื่อนรัก กลับไปส่งที่บ้านด้วย ระหว่างนั่งมาในรถ
เด็กๆก็สนทนากันไปตามเรื่องตามราว
จนกระทั่งมาถึงเรื่องอาหารการกิน...............
ฝน...."หนูทำกับข้าวเป็นด้วยนะคะ พี่จิ้น ..ทำสเต็คก็เป็นนะคะ.."พี่จิ้น.. "น้องฝนเคยกินสเต็คฝีมือแม่ของพี่หรือยัง อร่อยมากเลยนะคะ"ฝน.... "แต่ของที่หนูทำก็อร่อยนะคะ ถึงจะเค็มๆไปหน่อย"พี่จิ้น.. "ของแม่พี่นะ อร๊อย..อร่อย..."ฝน.... "ของหนูก็อร่อย..อร่อยกว่า......"เสียงสนทนาเงียบไปสักครู่หนึ่ง รถก็ถึงจุดหมายพอดี เจ้าฝนจึงก้าวลงจากรถพร้อมกับยื่นหน้ามาพูดกับพี่เม่ยว่า... "แต่! หนูก็ยังอยากรู้เหมือนกัน...ว่าสเต็คของป้าเม่ยจะอร่อยแค่ไหนนะคะ..."
เอาแล้วไหมล่ะ
โดนกลยุทธ์เด็ดของเจ้าฝนเข้าให้แล้ว..พี่เม่ยบ๊ายบายเจ้าฝน
แล้วก็เปรยๆกับเด็กๆ และคนที่กำลังขับรถอยู่ว่า "สงสัยต้องพาเจ้าฝนมาทานสเต็คที่บ้านซะแล้ว..."
แผนกลยุทธ์ของเจ้าฝนเยี่ยมมาก วัตถุประสงค์ชัดเจน
การดำเนินการก็สามารถทำสำเร็จได้ในประโยคเดียวเลยค่ะ..หรือคุณ "ไมโต" ว่าไง?
แซลมอน! นะคะ