อบรมจิต...ฝึกใจ "พอมี" ซึ่งเพียงแค่ "มี" ก็ดีนักหนา
การข่มตาหลับยากเย็นไหมสำหรับคุณ แล้วต้องลำบากอีกหนตอนเปิดตาตื่นใช่หรือไม่กลางวันเหน็ดเหนื่อย ท้อใจ ทุกข์ใจ กลางคืนกังวล หวั่นไหว ไม่มีความสุขตื่นก็ร้อน...นอนก็ทุกข์... เป็นเพราะอะไร
มองหาแต่ความสุข กลับเจอแต่ความทุกข์ คนที่มี...แต่ไม่เคยพอ จึงต้องทุกข์เพราะรอให้ "มีพอเท่าที่ใจอยากมี"
ให้ใจเดินตาม อย่าเดินตามใจ
ฝึกสติไว้ควบคุมใจ...ย่อมไม่ห่างไกลจากปีติสุข
จับจิตมาฝึกใหม่...เพื่อให้ใจนั้นหมดจด
ฝึกจิต-ครองใจ...ความดีง่ายๆ ที่ต้องลงมือทำ
มองความสุขให้ถูกจุด
หนีสุขวูบวาบ-ซึมซาบสุขแท้
สวัสดีค่ะ
แวะมาเยี่ยมเยือนและขอบคุณที่เข้าไปทักทายกันค่ะ
ได้อ่านข้อคิดดี ๆ เป็นของกำนัล ..
เห็นด้วยค่ะ...หนีสุขวูบวาบ-ซึมซาบสุขแท้
...^_^...
สุขแท้อยู่ที่ใจ.. ขอบคุณมากๆนะคะ