เขาทำได้ เราก็ทำได้สิ

      ในยามที่อยู่คนเดียว  สมองมักชอบคิดในสิ่งที่ผ่านมา...   .เหมือนกับมันคอยย้ำเตือนตัวเองตลอดเวลา  ความน้อยเนื้อต่ำใจมันคอยสอดแทรกอยู่ทุกครั้ง   เมื่อเราอ่อนแอ   แม้เราจะพยายามสร้างเกาะป้องกันใจทุกครั้งในยามที่มีปัญหา   เพื่อช่วยพยุงใจของเราให้ได้ไม่ให้ล้ม

       มักจะถามตัวเองอยู่เสมอว่า "เรามาทำชมรมเพื่ออะไร" มีความสุขไหมที่มาทำในตอนนี้   คำตอบ "ไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด"

    -  บางครั้งสนุก  ดีใจที่ได้ทำ                                                                                   
    -  บางครั้งทุกข์ร้อน  อ่อนแอ  เหงาและเศร้าปนกันไป

       คอยปลอบใจตัวเองอยู่ลึกๆไม่พยายามแสดงความอ่อนแอออกมา   ปลอบใจตัวเองเสมอว่า
"เขาทำได้  เราก็ทำได้สิ"  เหมือนกับเย้ยยันตัวเองอยู่ลึกๆ แต่ได้พลังมหาศาล

      ในบางครั้งข้าพเจ้าได้รับฟังปัญหาจากคนรอบข้าง  เขาก็จะมาพูดปรับทุกข์กับข้าพเจ้าบ่อยๆ  โดยส่วนตัวแล้วข้าพเจ้าพูดปลอบใจคนไม่ค่อยจะเป็นซะด้วย !  แต่เห็นเขาแล้วก็อดทุกข์ใจไปด้วยไม่ได้  ก็ได้แต่นั่งฟัง  พร้อมกับคิดว่า "จะทำยังไงดีน้าให้เขาบรรเทาทุกข์ได้บ้าง" (คิดไม่ออกซะสิ!!)  ก็ได้แต่พาเขาพูดเรื่องอื่นบ้าง  พูดเรื่องตลกๆหลังจากที่เขาเล่าแล้ว  พูดปลอบใจบ้าง  แม้คำพูดจะไม่สวยหรู  แต่ข้าพเจ้าคิดว่าหากคนที่เขากำลังทุกข์อยู่  ได้เล่าให้ใครฟัง มีใครฟังเราพูด  ก็อาจทำให้เขาสบายใจขึ้น  รู้สึกปลอดโปร่งก็เป็นได้  ดีกว่าเก็บงำไว้กับคนเดียว

      ข้าพเจ้าก็เช่นกัน   หากเวลาทุกข์ใจ  การได้คุยกับเพื่อน หรือได้พูดคุยปรับทุกข์กับคนอื่น  มันเป็นการปล่อยตัวเอง  แล้วจะรู้สึกโปร่งที่ได้พูดออกมา  หรือบางครั้งข้าพเจ้าก็จะเขียนคำที่ตัวเองอยากจะพูดออกมาลงในสมุดบันทึกหรืออะไรก็ได้  เป็นการปล่อยใจตัวเอง  ทำแล้วรู้สึกดีขึ้นและพร้อมที่จะสู้ต่อไปอีก
ข้าพเจ้าชอบเรียกว่า "เว้นวรรค...ทางใจ"

      ทุกวันนี้จากที่ข้าพเจ้าได้เจอกับตัวเอง  คนเรามักมีเรื่องเคลียดและปัญหาด้วยกันทั้งนั้น  หลากหลายคนก็หลากหลายปัญหา   ข้าพจ้าคิดว่า "กำลังใจ"  สำคัญที่สุด  เราควรมีให้กับ  "ตนเอง" และ "คนรอบข้าง" ให้มากที่สุด  แล้วคุณล่ะคิดเป็นเช่นไร?

                                                          กำลังใจ

     ในยามที่ท้อแท้  ขอเพียงแค่คนหนึ่ง  จะคิดถึงและคอยห่วงใย  ในยามที่ชีวิตหม่นหมองร้องไห้ 
ขอเพียงมีใครปลอบใจ...สักคน

     ในยามที่โลกร้าง ความหวังให้วาด   มันขาดมันหายใครจะช่วยเติม  เพิ่มพลังใจให้ฉันได้เริ่ม  ต่อสู้อีกครั้งบนหนทางไกล

    * *  กำลังใจ...จากใครหนอ  ขอเป็นทานให้ฝันให้ใฝ่  ให้ชีวิตได้มีแรงใจ  ให้ดวงใจลุกโชนความหวัง

กำลังใจ...จากใครหนอ  ขอเป็นทานให้ฉันได้ไหม  ดั่งหยาดฝนบนฝากฟ้าไกล  ที่หยาดริน .. สู่พื้นดินแห้งผาก...