ก่อนอื่น... ต้องกล่าวก่อนว่า บทความนี้เขียนขึ้นจากความหมั่นไส้ กับเรื่องราวที่ผ่านมาเมื่อวานนี้ ข้อความเป็นความคิดเห็นส่วนตัว ไม่มีเจตนาพาดพิง หรือกล่าวโทษกับผู้ใด ผู้อ่านควรพิจารณาด้วยเหตุและผลของตนเอง...
เรื่องมีว่า... วานนี้ด้วยความจำเป็นที่กระผมจะต้องมาทำงานให้ครบสามสิบเอ็ดวันต่อเดือน (เวรกรรม) ไอ้มาทำงานไม่มีวันหยุดนี่ก็เครียดอยู่แล้ว แถมยังตุเลง ๆ รถคู่ใจ มาทุกวัน... แดดก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย ขากลับบ้าน... เป้นประจำที่ผมจะต้องไปติดไฟแดงอยู่ที่ สี่แยกเลี่ยงเมืองมหาสารคามเป็นประจำ (ผู้เกี่ยวข้องจำไว้นะครับ) ทุกครั้ง... ที่ผมถึงจุดนี้ อาจเป็นกรรมแต่ชาติปางไหนไม่ทราบได้ สิน่า ผมต้องติดไฟแดงตลอดทุกครั้ง ไม่มีเลยที่จะขับมาแล้วผ่านไฟเขียวอย่างราบรื่น...
แต่... ครั้งนี้และหลายครั้ง ผมได้เห็นอะไรบางอย่างจนชินตา ทุกครั้งที่ผมหยุดรถติดไฟแดง ผู้ใดที่สัญจรไปมาเส้นนี้จะรู้ดี เมื่อท่านจอด ท่านจะเห็นรถอย่างน้อยไม่ต่ำกว่าสิบค้าคันขึ้นไป กำลังฝ่าไฟแดงไปอย่างหน้าตาเฉย แถวอีสานเรียกว่า "หน้ามึน" ผมเห็นการกระทำอย่างนี้จนชินตาทุกวัน แต่ผมไม่ และไม่เด็ดขาดที่จะต่อแถวฝ่าสัญญาณจราจรไปกับคนเหล่านั้น...
ผมจอด... เหมือนปกติทุกวัน แต่... วันนี้มาแปลก ผมดันไปจอดตรงที่พวกเขาชอบฝ่าสัญญาณเข้าให้โดยไม่ได้ตั้งใจ แป้นนนนนนนนนนนนนนน เสียงแตรรถดังขึ้น จากหนึ่งคัน เป็นสองคน และหลาย ๆ คัน ไอ้ตัวกระผมก็สงสัยเหมือนกัน ว่าขณะที่จอดรถ ไปเหยียบเส้นอะไร หรือเผลอไปเหยียบขาหน้าใครหรือปล่าว อ้าวก็ปล่าวนี่... ผมจอดรถถูกต้องทุกอย่าง แต่กระผมก็ไม่ได้ขยับให้คนเหล่านั้น... เหตุผลที่ว่าผมถูกอยู่แล้ว เมื่อมีคนหน้ามึนมา ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรถ้าผมจะหน้ามึนกลับไปบ้าง...
ผลสุดท้าย... ผมก็จอดอย่างอย่างนั้นจนสัญญาณไฟเขียวขึ้น สิ่งที่ผมได้ฟังเป็นคำแรก เมื่อเสียงรถเริ่มเคลื่อนตัว "...วย" สัพนามของท่อหลั่งของเสียดังขึ้น แหม ๆ ช่างกล้า... นะ (ยังคิดสงสัยว่า เจ้าคนที่ทำตกไว้คงเสียใจแย่...)
ด้วยเหตุการนี้... หลายคนคงคิดในใจว่า... แล้วเอ็งไปกวนเขาก่อนทำไม ผมก็ขอตอบตรง ๆ ว่าผมไม่ได้กวน แต่ผมเลือกที่จะทำ ผมกลัว... กลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์เกิดกับผมอีก ผมจึงเลือก... ว่าถ้าหากเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ผมขอให้คนที่ประสบเหตุ ที่มาช่วยผม เกิดความ "เวทนา สงสาร" อยากเข้ามาช่วยเหลือ มากกว่า... ที่เห็นแล้วเกิดอาการ "สมน้ำหน้า" กับสิ่งที่เกิดขึ้น... ผมจึงเลือกทำในสิ่งที่ผมควรจะทำ
และ... เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผมที่ผ่านมา สี่ ห้า ครั้ง... เป็นเหตุการณ์ที่ผมไม่ใช่เป็นผู้ก่อ ผมประสบอุบัติเหตุบนท้องถนนแทบทั้งสิ้น... แต่ด้วยสิ่งใดไม่ทราบได้ ผมรอด และไม่มีอันตรายใด ๆ กับร่างกายเลย ทุกคนที่วิ่งเข้ามาช่วยเหลือต่างเข้ามาช่วยอย่างจริงใจแทบทั้งสิ้น...
แล้ว... คุณล่ะ จะเลือกแบบไหน ถ้าคุณจำเป็นต้องเลือก... เพราะทุกอย่างเกิดจากตัวของคุณเอง... (อ้อ... สี่แยกไหนบอกไปแล้วนะครับ... ใครรับผิดชอบก็ช่วยไปดูแลหน่อยแล้วกัน ขอบคุณครับ...)
