ตอนบ่ายแก่ ๆ ของสัปดาห์ที่แล้ว ผู้เขียนมีหน้าที่รายงานผล & Verify ผลในคอมพิวเตอร์ ขณะที่พี่วรรณีทำหน้าที่ในจุด  Hitachi 917 อยู่ ๆ เราก็ได้คุยกันสัพเพเหระ รวมทั้งพูดจีบ ๆ พี่เขาให้เริ่มเขียนบันทึก (พี่เขายิ้ม ๆ คาดว่าอีกไม่ช้า คงมีข่าวดี)  แล้วเราก็คุยกันต่อเรื่องว่าเราน่าจะพัฒนางานเพิ่มเติมอย่างไรกันอีกบ้าง เรามีความเห็นตรงกันว่าจุดหนึ่งที่น่าจะพัฒนาอยู่ในขณะนี้ ก็คือการรายงานผล Protein electrophoresis ซึ่งผู้ป่วยต้องมารับผลเอง เป็นราย ๆ  เมื่อมีใครมารับผลรายหนึ่ง ก็ต้องยืนคอยกว่าเราค้นหาผลเจอ เราเองก็ต้องเสียเวลา ยิ่งตอนเช้า ๆ งานล้นมือจนเราไม่อยากปลีกตัวไปไหนเอาซะเลย ผู้มารับบริการก็เช่นกันกว่าจะคลำหาเจอหน่วยเราคงถามทางไปตลอด (สังเกตจากกว่าจะมาถึงห้องเรา พอเจอะเจอใครก็ชี้มือชี้ไม้มาทางนี้ เราก็คิดว่าคงเป็นญาติใคร ที่ไหนได้มาตามผล PEP) เคยมีประวัติผู้ป่วยมาโวยวายว่ารอผลตั้งนานเข้าใจว่าเรานำผลไปให้ แต่จริง ๆ แล้วเขาต้องมารับเอง ไม่แน่ใจว่าสื่อสารกันอย่างไรแน่

พี่วรรณีอยากจะปรับปรุงให้ใบรายงานผลมันเล็กลงกว่านี้ (ปัจจุบันเป็นกระดาษต่อเนื่องขนาด A4 1 แผ่น) อยากจะให้มันมีขนาดสักกระดาษสติ๊กเกอร์ออกผลของ OPD แต่ผู้เขียนมีแนวคิดอยากจะให้ออกผลไปทางคอมพิวเตอร์ อย่างภาครังสีที่ออกผล X-ray โดยผู้ป่วยไม่ต้องมารับผลเอง โดยเราอาจจะต้องมีเครื่อง scan สักเครื่อง แล้วทำให้มัน link เข้าไปอยู่ในประวัติของผู้ป่วยได้ก็คงจะดี  เคยเสนอไปทางพี่ปนัดดา พี่เขาบอกว่า อ.ประสิทธิ์ ก็มีแนวคิดแบบเดียวกันกับผู้เขียนเช่นกัน  และมันคงเกิดขึ้นได้ยากหากเราหวังจะพึ่งหน่วยคอม ฯ ……แม้เราจะยังไม่เห็นผลงานจากการที่เราได้คุยกัน แต่เราต่างก็มีแนวทางในการพัฒนา จากการลปรร ร่วมกัน...... เป็นบ่ายอีกหนึ่งวันที่ได้พูดคุยเรื่องที่เป็นสาระที่น่าจะบันทึกไว้ (ผู้เขียนรี ๆ รอๆ เผื่อว่าพี่วรรณีจะเริ่มเขียนบันทึกสุนทรียสนทนาของเรา แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อย ๆ จีบพี่เขาใหม่ ผู้เขียนเชื่อว่าพี่เขามีความรู้เยอะมาก อยู่ห้องเคมีตั้งแต่รุ่นแรกเลยล่ะ)