การพัฒนากำลังคน

โลกาภิวัตน์กับการพัฒนากำลังคน

ข้อมูลโลกาภิวัตน์

 

 

 ความหมายของโลกาภิวัตน์

 

- กระแสการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกว้างขวางทำให้เกิดการติดต่อด้านเศรษฐกิจระหว่าง

  ประเทศ  สร้างตลาดการค้า  การแข่งขัน  การส่งออก  การบริการ  การลงทุน  และองค์ความรู้

   เทคโนโลยีร่วมสมัย

            - ผู้บริโภคได้รับประโยชน์จากความเจริญก้าวหน้า  ความรวดเร็วในการใช้เทคโนโลยีใหม่ สินค้านำ

  เข้าราคาถูกลง  ทำให้เกิดการแข่งขันระหว่างประเทศ

 

2. ผลดีและผลเสียของโลกาภิวัตน์

 

ผลดี

ผลเสีย

1.  ทำให้มีการค้าขายและการลงทุนข้ามชาติ

2.  สร้างงานในประเทศ

3.  บูรณาการด้านเศรษฐกิจกับสิ่งแวดล้อม  

     โดยสร้างตลาดจากสินค้าที่มีศักยภาพ

1.  ทำให้สูญเสียทรัพยากรธรรมชาติ

2.  การลงทุนแข่งขันทำให้ต้องต่อสู้กันเพื่อชัยชนะ

     (ไม่มีมิตรแท้)

 

3.  ปรัชญาของการพัฒนาประเทศในกระแสโลกาภิวัตน์

            -  ต้องให้โลกพัฒนาอย่างยั่งยืน  โดยทุกประเทศต้องพัฒนาศักยภาพด้านเศรษฐกิจการค้าของ

   ตนเอง

            -  ประเทศพัฒนาแล้วต้องช่วยประเทศกำลังพัฒนา  โดยพัฒนาศักยภาพของกำลังคนให้รู้จักสร้าง

                เทคโนโลยี

            -  ต้องปรับตัวให้ทันกับเทคโนโลยีสื่อสารและคมนาคมซึ่งก้าวหน้ารวดเร็วมาก

            -  ต้องส่งเสริมการค้าและการลงทุนที่ยุติธรรมไม่เอาเปรียบประเทศที่ด้อยกว่า

            -  ประเทศด้อยพัฒนาคือผู้ถูกกระทบจากผลลบของโลกาภิวัตน์

 

4.  ขอบข่ายของการพัฒนาประเทศตามกระแสโลกาภิวัตน์

 

ปัจจัย

อิทธิพลของโลกาภิวัตน์

 

1. ความมั่นคงของชาติ

 

 

 

 

 

 

2.  กฏกติกาโลก

 

 

 

 

 

3.  ช่องว่างระหว่างคนรวย

     กับคนจน

 

 

 

 

 

4. เทคโนโลยีข้อมูลข่าวสาร

 

 

1.1  แต่ละประเทศมีอิสระที่จะเลือกปรับตัวต่อโลกาภิวัตน์ โดยต้องมี     

       ค่าใช้จ่ายในการปรับตัว

1.2  โลกาภิวัตน์มิใช่แผนงานที่บังคับให้ประเทศ/ กลุ่ม  ประเทศต้องทำ

       ทุกอย่างตามกำหนด  แต่เป็นกระบวนการเปลี่ยนแปลงที่ต้องทำด้วย

       ตนเอง

1.3  ต้องรักษาความมั่นคงของชาติไปพร้อมกับกระแสโลก

 

2.1  ต้องกำหนดกฎกติกาใช้เป็นพื้นฐานปฏิบัติร่วมกัน

2.2  รัฐต้องมีเสถียรภาพทางการเมืองภายในประเทศ  และดูแลระบบ

       เศรษฐกิจของประเทศ  ให้ทันความเปลี่ยนแปลงของโลก

2.3  มีองค์กรระดับโลกเข้ามามีบทบาทดูแลกฏกติกาที่ใช้ร่วมกันเช่น

       WTO, IMF

 

3.1  โลกาภิวัตน์ช่วยยกระดับมาตรฐานการครองชีพ 

3.2  จากสถิติที่ผ่านมา 10 ปี คนจนทั่วโลกลดลง คนมีกำลังซื้อเพิ่มขึ้น

       ช่องว่างคนรวยกับคนจนลดลง

3.3  การปรับตัวตามโลกาภิวัตน์  ไม่มีสูตรสำเร็จสำหรับแต่ละประเทศ

3.4  แต่ละประเทศต้องแก้ปัญหาความยากจนและมีกิจกรรมความร่วมมือ

       ระหว่างประเทศบนพื้นฐานของการพัฒนาขีดความสามารถของตน

 

4.1  เทคโนโลยีข้อมูลข่าวสารมีบทบาทสำคัญยิ่งของโลกภิวัตน์   

       โดยเฉพาะการใช้ e-commerce,  internet 

4.2  มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลองค์ความรู้

4.3  มีการสร้างความรู้ใหม่

4.4  เทคโนโลยีที่พัฒนาใหม่ทำให้ผู้บริโภคได้ใช้สินค้าราคาถูกลง

 

 

ปัจจัย

อิทธิพลของโลกาภิวัตน์

 

5.  ผู้ประกอบธุรกิจการค้า

     และผู้บริโภค

 

 

 

 

6.  เสถียรภาพทางการเงิน

 

 

 

7.  สิ่งแวดล้อม

 

 

 

 

8.  ความหลากหลายทาง

     วัฒนธรรม

 

 

 

9. องค์การค้าโลก (WTO)

 

 

 

10.  มาตรฐานแรงงาน

 

5.1  ผู้ประกอบธุรกิจที่สร้างสรรค์และมีขีดความสามารถจะอยู่รอดใน

       โลกาภิวัตน์

5.2  ธุรกิจข้ามชาติขนาดใหญ่จะเจ้ามาครองตลาดการแข่งขันต่อสู้กับ

       สินค้าภายในประเทศ

5.3  ผู้บริโภคเป็นผู้เลือกซื้อสินค้าและบริการจากคุณภาพและราคา

 

6.1  โลกาภิวัตน์ทำให้มีแหล่งเงินออมและแหล่งลงทุนมากขึ้น

6.2  การลงทุนทำให้ปฏิรูปกระบวนการผลิตใหม่

6.3  การลงทุนยังมีความเสี่ยงโดยเฉพาะประเทศที่ยังมีหนี้สินยากจน

 

7.1  โลกาภิวัตน์ทำให้สิ่งแวดล้อมเปลี่ยนไป

7.2  ต้องตกลงร่วมกันในการอนุรักษ์ธรรมชาติสิ่งแวดล้อม

7.3  โลกาภิวัตน์ทำให้ประเทศพัฒนาแล้วมีโอกาสในการสร้างบรรยากาศ

       สิ่งแวดล้อมที่ดีกว่า

 

8.1  ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม

8.2  แต่ละประเทศต้องสร้างความเข้มแข็งในการดำรงวัฒนธรรม

       ประจำชาติให้สอดคล้องโลกาภิวัตน์  มิฉะนั้นจะสูญเสียวัฒนธรรม

       ของชาติไปบางส่วน

 

9.1  องค์การค้าโลกเป็นสัญลักษณ์ของโลกาภิวัตน์ในด้านเศรษฐกิจ

       ของโลก

9.2  แต่ละประเทศต้องปรับตัวให้ทันกฏกติกาขององค์การค้าโลก

 

10.1  โลกาภิวัตน์สร้างงานใหม่  ทำให้คนมีงานทำมากขึ้น

10.2  คุณสมบัติและการสร้างขีดความสามารถของแรงงานเป็นคำตอบ

         ของความสำเร็จในการปรับตัวของประเทศนั้น

 

 

 

ปัจจัย

อิทธิพลของโลกาภิวัตน์

 

11.  สิทธิมนุษยชน

 

 

 

 

 

12.  ประเทศยากจน

 

 

 

 

 

13.  การจ้างงาน

 

11.1  บทบาทของสิทธิมนุษยชนเป็นที่ยอมรับทั่วโลก และมีบทบาทในเชิง

         การค้าและความร่วมมือระหว่างประเทศ

11.2  ความเข้มแข็งของการเมืองและความเป็นประชาธิปไตยของประเทศ

         ที่เคารพต่อสิทธิมนุษยชน  จะสร้างความเชื่อมั่นต่อการค้าการลงทุน

         ในประเทศและระหว่างประเทศ

 

12.1  ประเทศด้อยพัฒนาต้องเร่งปรับตัวตามโลกาภิวัตน์

12.2  ความช่วยเหลือที่เร่งด่วนคือการให้ความรู้เพื่อใช้เป็นเครื่องมือ

         ในการปรับเปลี่ยนตามกระแสโลก

12.3  นโยบายความร่วมมือระหว่างประเทศมีผลดีต่อประเทศด้อยพัฒนา

         ทั้งนี้ต้องสร้างสันติภาพและไม่แทรกแซงความมั่นคงภายใน

 

13.1  โลกาภิวัตน์สร้างงานให้เกิดขึ้น  คนทำงานต้องพัฒนาศักยภาพ

         ทักษะให้สร้างผลผลิตที่แข่งขันได้

13.2  สถานประกอบการ  ผู้ประกอบธุรกิจต้องพัฒนาขีดความสามารถ

         ในการแข่งขันทางการค้า

 

5.  หลักการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน

            ปรัชญาที่ตกลงร่วมกันระหว่างประเทศในการปรับตัวตามกระแสโลกาภิวัตน์  คือการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน  ซึ่งสหประชาชาติได้เสนอไว้ดังนี้

                        1.  การขจัดความยากจนและความหิวโหย

                        2.  การจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานอย่างทั่วถึง

                        3.  การส่งเสริมบทบาทสตรีให้มีส่วนร่วมพัฒนา

                        4.  ลดอัตราการตายของเด็ก

                        5.  สร้างเสริมสุขภาพอนามัยมารดา

                        6.  ป้องกันและแก้ไขปัญหาโรคเอดส์และโรคติดต่อสำคัญ

                        7.  รักษาสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

                        8.  สร้างความร่วมมือระหว่างประเทศในการร่วมกันพัฒนา

แหล่งอ้างอิง   ดร.จรวยพร  ธรณินทร์

                      http:// www.charuaypontorranin.com