อาชีพคนกลาง

จากเดือนมิถุนายนถึงวันนี้ 4  กันยายน  2551 ก็จะเข้าเดือนที่สี่แล้วนี่ ที่ผมได้มารับผิดชอบงานทุนการศึกษา กองกิจการนิสิต เร็วจัง วัน ๆ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่จะต้องทำในเวลาเดียวกัน ฮึ..ถ้าเวลาช่วยแบ่งให้เราตามความพอใจ คงดีน๊ะ จะได้ไม่ต้องทะเลาะกับคนนั้นที คนนี้ที ทำไงได้เวลามันมีอันเดียวแต่จะต้องทำงานหลายอย่างให้เสร็จพร้อม ๆ กัน ต้องขอโทษน้อง ๆ เพื่อน ๆ พี่ ๆ ด้วยเพราะเป็นเรื่องจำเป็นจริง ๆ หวังว่าคงอภัย น๊ะครับ เหมือนกับสังคมคน km ไง  อย่างนี้แหละอาชีพคนกลาง..... ฮึ..ฮึ คนจะเอาคือนิสิตและหน่วยงานผู้เกี่ยวข้อง อีกข้างก็ระบบการทำงานจำเป็นต้องเดินตามทางที่เขาเป็นคนกำหนดโดยอ้างระเบียบเป็นเหตุผล

นั่นหมายถึงว่าเมื่อเราทำงานตามกระบวนการทำงานของเราเสร็จแล้ว พอส่งต่อเราก็หมดสิทธิที่จะรับรู้หรือรับทราบใด ๆ จนกว่าผู้รับผิดชอบในระบบช่วงต่อไปจะเรียกไปพบหรือแก้ไขเอกสารโดยที่ไม่ต้องคำนึงถึงระยะเวลา ว่างานนั้นจะเสร็จเมื่อไร จนเป็นสาเหตุทำให้งานช่วงต่อไปต้องล่าช้าออกไปอีกเหมือนผลักจอกผลักแหนในน้ำอย่างไงอย่างนั้น วึ่งไม่สามารถกะเกณฑ์เวลาทำงานในช่วงต่อไปได้  ตอบคำถามผู้รับบริการก็ไม่ได้ว่าเมื่อไหร่จะเสร็จ

เป็นบริบทและวัฒนธรรมการทำงานที่เรามักจะพบเห็นกันอยู่ประจำอยู่แล้วครับผมไม่ได้หมายความว่าทุกหน่วยงานน๊ะครับ เพราะหลายยุคหลายสมัยก็พูดกันมานานจนหน่วยงานต้องเสียงบประมาณจำนวนไม่น้อยที่พยายามจะแก้ปัญหาด้วยการให้บุคลากรไปอบรม สัมมนา ศึกษาดูงาน

ถึงแม้ผมมีส่วนรับผิดชอบในงานหน่วยเล็ก ๆ ก็จะพยายามทำงานแบบเข้าใจ  ต้องรู้ใจ รู้ผลสมบูรณ์ล่วงหน้า และถ้าทุกคนในหน่วยงาน เข้าใจ  รู้ใจ  ร่วมกัน ร่วมระบบ เชื่อว่ามีความสุขในการทำงานครับ