เมื่อมีการมอบหมายจากอาจารย์เรื่องกิจกรรมวิทยาศาสตร์แบบเดี่ยวปุ๊บ ไมเกรนก็ขึ้นหัวสมองปี๊ดดดดอย่างสูงเลย เพราะคิดว่าจะรอดมั๊ยเนี่ย จับฉลากได้กลุ่มสุดท้ายด้วย อีกอย่างก็ไม่มีใครยอมแลกกลุ่มด้วยอีก
เฮ้อ! ทำไมโชคไม่เข้าข้างเราเลยน๊า แต่ถึงยังไงท้อไปก็เท่านั้น มันไม่ช่วยอะไรให้ดีขึ้นมาเลย มีแต่จะพาเราลงเหวนะซิ
ลองนึกถึงบรรยากาศการจัดกิจกรรมศิลปะเดี่ยวบ้างซิ เรายังผ่านมาได้เลย แค่นี้ทำไมเราจะทำไม่ได้ แค่กิจกรรมวิทยาศาสตร์บางอย่าง มันก็สามารถล้อจากกิจกรรมศิลปะได้เหมือนกัน สู้โว้ยยยยยยยยยยยยย
เมื่อให้กำลังใจตัวเองแล้ว สื่อที่ฉันจะใช้ค้นหากิจกรรมวิทยาศาสตร์ก็คือ อินเตอร์เน็ต นั่นเอง แต่พอลองไปเสนอกับอาจารย์ ผลปรากฎออกมาว่าไม่ผ่าน ทำให้ความคิดที่จะท้อเกิดขึ้นมาอีกรอบและเลยเถิดไปถึงการ Drop เรียนด้วยซ้ำ
แต่เป็นเพราะฉันมีความคิดพอ เนื่องจากไม่ได้กินหญ้าแทนข้าว โดยนึกถึงเงินของพ่อแม่ที่อุตส่าห์ทำงานหาเงินเหนื่อยสายตัวแทบขาด และอีกอย่างก็เสียเวลาไปอีกตั้งเทอม เผลอ ๆ อาจจะจบช้ากว่าเพื่อนแล้วต้องไปรับปริญญากับรุนน้อง อายตายล่ะ ไม่เอาด้วยหรอก
แล้วถ้าจะให้จบปริญญา ก็ต้องเสียเงินลงทะเบียนวิชาที่เรา Drop ไว้อีก สู้เสียครั้งเดียว ถ้าตกก็ตก เรายังมีโอกาสซ่อมอยู่
