ภาระอันยิ่งใหญ่

ฝูงชนกำเนิดคล้าย   คลึงกัน..

การเกิดมาในโลกนี้ ...บุคคล..ล้วนแตกต่างกัน
สูงต่ำ ..ดำขาว...ขี้เหร่..และสวย ก็แตกต่างกัน
แต่สิ่งที่เหมือนกันนั่นคือ โอกาสที่ได้เกิดมาบนโลกใบนี้ เหมือนกัน
เวลาเท่ากัน....24 ชั่วโมง
 แต่สิ่งหนึ่งที่ตั้งแต่เกิดมาจนถึงวันนี้..วันที่ยังมีลมหายใจ
สิ่งที่พบและความแตกต่างที่เห็น เริ่มชัดเจนขึ้น อย่างมากมาย
นั่นคือ...ภาระ..ที่แตกต่างกัน
บางคน...มีภาระอันน้อยนิด...ก็คิดว่ามากแล้ว
บางคน...มีภาระอันมากมาย..แต่ไม่บ่นให้ใครคิดว่า ..ไม่มีปัญญา
บางคน...วิ่งหาภาระใส่ตัว..อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
และบางคน..ก็เพิกเฉยกับภาระที่ต้องรับภาระ
แต่สำหรับฉัน...ฉันแบ่งภาระออกเป็นส่วน ๆ
ครอบครัว...งานประจำ..
บางครั้งงานประจำก็ทำให้ภาระครอบครัวหายไป..
ลืมเจ้าตัวน้อยที่คอยอ้อมกอด...จากเรา
ลืมภาระอันยิ่งใหญ่..ที่ใครๆมองว่าฉันลืมได้อย่างไร
ความจริงฉันไม่เคยลืมแม้แต่วินาทีเดียว...
แต่ฉันมีภาระที่ทำให้ถูกมองว่าลืมภาระอันยิ่งใหญ่ที่...สตรี....ควรทำ
สักวัน ฉันคงได้ลดภาระที่ไม่ยิ่งใหญ่ลงบ้าง..
เพื่อได้มีเวลาไปดูแลภาระอันยิ่งใหญ่ของฉัน..ที่มองฉันด้วยสายตาอันบริสุทธิ์..
ฉันหวังไว้อย่างนั้นจริง ๆ