เมฆดำ ทะมึน ครื้นครึก อึกทึก เสียงลั่น สนั่นฟ้า สะเทือนจิต ปวดร้าว เคล้าน้ำตา โอ้ว่า เพื่อนไทย ใจเมตตา ***** ***** ฟ้าไหน ฟ้าไทย สุขสดใส ร้อยดวงใจ น้อมใจ ไทยคู่ฟ้า วอนเถิด สุขเกิด ด้วยเมตตา อภัยหนา เมตตาด้วย ช่วยพ้นภัย ***** ***** ฝนสั่ง ฟ้าลั่น มันหมดสิ้น ไหลหลั่งริน ถิ่นท้อง เพื่อนพ้องไทย ปวดร้าว เคล้าทุกข์ ไม่หมดไป ดั่งฝนให้ เศร้าจิต คิดกังวล ***** ***** อ้อนวอน ต่อสากล สิ่งศักดิ์สิทธิ์ อิทธิฤทธิ์ ฤทธา ทั่วสกนธ์ กอบกู้ดล ชาติไทย ให้รอดพ้น ให้คนไทย เพื่อนไทย ปราศภัยพาล ***** ***** สวดมนต์วอน ขอพร สิ่งศักดิ์สิทธิ์ อยู่รอบทิศ ติดตามคุ้ม คุมจิตมั่น ให้เพื่อนไทย ให้อภัย กันและกัน หันหน้าพลัน มาพูดจา ให้ลงเอย ***** ***** ชาติไทย ยังต้องเดิน พัฒนา ต้องก้าวหน้า วัฒนา ไม่นิ่งเฉย ชาติไทยเด่น รุ่งเรือง จักเสบย ล้วนราษฎร์เคย สุขสม ชมชื่นกัน ***** ด้วยความปรารถนาดี จาก ครูอ้อย สิริพร
มาร่วมอธิษฐานจิตด้วยครับครูป้าอ้อย
รพี
สวัสดียามเช้าค่ะ หลานชาย ..... รพี กวีข้างถนน
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะพี่อ้อย
แวะมาร่วมอธิษฐานและส่งใจค่ะ
ระลึกถึงพี่ค่ะ...^_^...
สวัสดีค่ะ น้องโก๊ะตาซื่อของพี่ ..... คนไม่มีราก
ครูอ้อย ก็คิดถึงน้องเสมอ....
..เป็นเพราะพี่อ้อยอีกนั่นแหละ (Because of you) (ไม่รู้ว่าแปลวว่าอะไร...แฮ่ ๆ ๆ-ลอกในหนังสือมาน่ะครับ ฮิ ๆ ๆ).....ที่หัดให้ผมแต่งกลอน ....เอ้า แต่งก็แต่ง.....งอแง ๆ ......แต่งมาให้พี่อ่านนะครับ...ปล.น้องชายคนนี้ ร่วมแผ่เมตตาด้วยคนนครับ.........Sincerely yours, (ว่าเข้านั่น)........น้องชาย ชยพร แอคะรัจน์
น้ำค้างดึก ดึกยิ่งพราว หนาวยิ่งนัก
กล้วยไม้ป่า ก้านกิ่งหัก ดอกใบเฉา
เอาน้ำตา ปนน้ำค้าง พราง อกเรา
อยู่กลางเขา กลางป่า ไกลนาคร
เขามาชื่น มาชม สมใจนัก
เลยทึกทัก หักอาวร จนอ่อนหวาน
ที่แท้เขา มาเด็ดเรา ไปให้บาน
ในแจกัน วันวิวาห์ หน้างานเธอ.......
(ชยพร แอคะรัจน์ -ประพันธ์)
สวัสดียามสายนิดนิดค่ะ น้องชาย .... ชยพร แอคะรัจน์
ขอบคุณค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ แต่งกลอนไพเราะมากๆ ให้ 10 เต็ม 10 เลย
พี่อ้อยขา.....งอแง ๆ ....เอาอีกแล้ว....ชมน้องชาย เพราะอยากอ่านกลอนจาก ชาวดิน กลิ่นวรรณศิลป์ ใช่ไหมล้า...... เอ้า...เอาก็เอา.....แต่งกลอนมาส่งเป็นการบ้านให้คุณครูพี่อ้อยอีกก็ได้ เนาะพี่เนาะ.........ชยพร แอคะรัจน์......
ฟ้าหลงลม ลมหลงฝน ฝนหลงฟ้า
พสุธา หลงนภา เวหาหาว
กล้วยไม้ป่า หลงธารา ฟ้าสกาว
ดินหลงดาว ดาวหลงเดือน เดือนหลงดิน
กล้วยไม้ป่า ป่าต้องเจียม อย่าเทียมบ้าน
เป็นแอ่งธาร อย่าเทียบเคียง กระแสสินธุ์
บัวสูงค่า เทียบไม้ป่า ฟ้ากับดิน
มีเพียงโลก วรรณศิลป์ ดินเคียงดาว
(ชยพร แอคะรัจน์ -ประพันธ์)
น้องชาย ..... ชยพร แอคะรัจน์
กล้วยไม้ป่า คุณค่า สูงส่งนัก
ด้วยความรัก ซื่อตรง ส่งสริมค่า
อยู่เพียงดิน ถวิลฟ้า กลางนภา
สุดทรงค่า ด้วยความดี มีนิรันดร์
ขอให้รู้ ฟ้าเคียงคู่ สู่ดินได้
ด้วยน้ำใจ เมตตา มหาศาล
ให้อภัย มีน้ำใจ ตลอดกาล
ป่ากับบ้าน มีใจร่วม ทำความดี
ขอบคุณค่ะ...บ้านรักป่า
แก้ง่วง...ภาคบ่ายนะ....พี่อ้อยขา..........น้องชาย....ชยพร แอคะรัจน์
กล้วยไม้ป่า ทำหน้าที่ ตามพี่แนะ
ด้วยเห็นแก่ เยาวชน คนรุ่นหลัง
ได้รู้จัก ได้อนุรักษ์ ไว้ให้ยัง
เป็นพลัง ยั้งโลกไว้ ให้สมดุล
กำลังใจ ก็จากพี่ และมีน้อง
ช่วยประคอง บล็อกนี้ไว้ ไม่ให้สูญ
กล้วยไม้ป่า ระลึกไว้ เป็นพระคุณ
แทนไออุ่น ด้วยกลิ่นหอม น้อมกลอนมา.....
(ชยพร แอคะรัจน์ -ประพันธ์)
กล้วยไม้ป่า น้อยใจ กลับไปป่า
สมน้ำหน้า อยากมา หาเมืองหลวง
ไม่ฟังคำ กล้วยไม้เก่า ท่านเล่าเตือน
ขอลาเลือน คืนถิ่น กลิ่นป่าดง..........
(ชยพร แอคะรัจน์ ประพันธ์)
สวัสดีค่ะน้องชาย.... ชยพร แอคะรัจน์
ปวดใจ หลายเรื่อง เขื่องขมใจ
ฟังเด็กพูด เด็กว่า สุดข่มขื่น
หมดคารวะ ความเกรงใจ ไม่กลับคืน
ไม่รู้ตื่น จากความฝัน พาบรรลัย
นี่เขากล้า พาพูด ไม่ได้คิด
เพียงมีจิต คิดตาม พวกผู้ใหญ่
เข้าชักจูง ให้หลงผิด จิตบรรลัย
จะพ้นภัย ความอยาก ยากจริงเชียว
ขอบคุณค่ะ ที่ส่งกลอนมาให้อ่าน ชอบมากๆ ฝากไว้ก่อน จะย้อนกลับมาเขียนให้อ่านจนตาแฉะเชียว...คอยดู อึ้มมมม
แวะมาทักทายครับ ช่วงนี้ยุ่งมาก นานๆทีจะได้เข้ามาอ่านครับ
สวัสดีค่ะน้องชาย .... คนพลัดถิ่น
บ่ายแล้ว กล้วยไม้ป่า แอบมาแวะ
มากระแซะ ให้หายเหงา หายเศร้าขรึม
ให้เคลายเครียด ในร่มเงา ป่าใบบึง
ที่แผ่ถึง ใจพี่ ที่ห้องเรียน
(ชยพร แอคะรัจน์ -ประพันธ์)
สวัสดีค่ะน้องชาย ..... ชยพร แอคะรัจน์
จะเช้าสาย รอน้องชาย แบบไม่เกี่ยง
เป็นตอนเที่ยง หรือเย็น เห็นเป็นสุข
อ่านแล้วยิ้ม พิมพ์ใจ แล้วคลายทุกข์
เริ่มสนุก ได้เขียนกลอน เว้าวอนกัน
ขอบคุณค่ะน้องชาย