ไม่ต้องมาบ่นกันว่า เด็กน่านหายไปไหน? ทุกท่านต้องคิดทบทวนและกลับมาเหลียวแล...จะได้ไม่ต้องรอแบบเลื่อนลอย

โรงพยาบาลใหญ่ในจังหวัด  ประกาศรับพยาบาล ๘  มีผู้มาสมัคร ๗ คน กำหนดสัมภาษณ์ในเช้าวันเสาร์ ที่ ๓๑ สิงหาคม ศกนี้ น่าสนใจ

ข่าวล่า เป็นที่พูดคุยกันหนาหู  ทราบจากแหล่งข่าวที่น่าเชื่อถือว่า มีพยาบาลจบจากศิริราช ครอบครัวอยากให้มาอยู่ใกล้ชิดที่น่านบ้านเกิด  เธอเป็นผู้สมัครเพียงคนเดียวที่มาสัมภาษณ์เช้าวันนี้  และในวันพรุ่งนี้เธอจะมาทำงานที่โรงพยาบาล อีก ๖ ท่านไม่มาไม่ทราบสาเหตุ เป็นกรณีที่เราต้องมาพูดจากัน

เรื่องพยาบาบขาดแคลนเคยพูดกันมานานว่า  สามารถดูจากบันทึกการประชุมฯ ได้  ว่าในอนาคตจะมีปัญหา  และในวันนี้ได้ทราบเรื่องจริง  จึงอดไม่ได้ที่จะต้องบันทึกไว้ ว่า  บรรดาผู้หลักผู้ใหญ่ผู้มีอำนาจต่างหวังดี ( แต่ไม่ค่อยลงมือทำกันหลังจากพูดสักเท่าไหร่ ) ท่านอยากเด็กน่านอยากทำงานใกล้บ้าน ไม่พยายามหากทุนช่วยพวกเด็กน่าน  แน่นอน  เมื่อครอบครัวเด็กต้องกู้เงินลงทุน ใครให้เงินค่าตอบแทนที่มากกว่า ส่วนใหญ่มักต้องไปหาสถานที่ให้ค่าตอบแทนที่มากกว่า  เพื่อจะหาเงินมาใช้หนี้ที่กู้ยืมเรียน และซื้อความสะดวกสบายกัน  เป็นเสรีภาพในการแสวงหาว่ากันไม่ได้

ไม่ต้องมาบ่นกันว่า เด็กน่านหายไปไหน? ทุกท่านต้องคิดทบทวนและกลับมาเหลียวแล

วิชาชีพพยาบาล เราเคยพูดกันว่า  ท้องถิ่นหรือโรงพยาบาลให้ทุน โดยทำความตกลงกับวิทยาลัยพยาบาลหรือมหาวิทยาลัยฯ  ให้ชัดเจนกันไป  ไม่ทำอะไรแบบตามบุญตามกรรมเหมือนที่ผ่านมา 

เพื่อให้เด็กน่านได้รับทุนได้กลับเข้ามาทำหน้าที่ยังบ้านเกิด  องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดน่านจำเป็นต้องคิดและลงมือทำงานร่วมกับโรงพยาบาลใหญ่ ฯลฯ  จะได้ไม่ต้องรอแบบเลื่อนลอย