ในการประชุมร่วมกำหนดวิสัยทัศน์องค์กร ของ มสช. และ มสส. เมื่อวันที่ ๒๒ ส. ค. ๕๑ ตามที่ลงบันทึกตอนที่แล้ว ผมเป็นผู้ “เขี่ยลูก” โดยเสนอความฝันของผม โดยบอกว่าเป็นภาพที่ไม่ชัด
มีผู้เข้าร่วมประชุมหลายคนบอกว่าเห็นภาพไม่ชัดไม่กล้าเข้าไป ผมเถียงกับตัวเองว่าสำหรับเรื่องการจัดการเรื่องในอนาคตผมชอบความไม่ชัด เพราะมันเปิดโอกาสให้เราเลือกจุดที่เราจะ “เข้ามวย” คือทำให้ผมมีอิสระที่จะตีความกำหนดเป้าหมายตามที่ผมกำหนด และวางยุทธศาสตร์การทำงาน แล้วปรับไปตามผลที่เกิดขึ้น
เมื่อไรก็ตามที่เรื่องงานในอนาคตมีความชัดเจน ก็หมายความว่ามีคนอื่นมากำหนดไว้แล้ว เราก็ไม่ค่อยมีอิสรภาพ ผมจึงไม่ชอบ
ความไม่ชัดเป็นทั้งความท้าทาย (threat) และเป็นทั้งโอกาส (opportunity) ในการสร้างสรรค์ ความชัดเจนอาจให้ความมั่นใจ ความสบายใจ ในการดำเนินการเรื่องใดเรื่องหนึ่ง แต่สำหรับผม หากชัดเจนมากเกินไป ผมรู้สึกเป็นความผูกมัดรัดรึง กลายเป็นโอกาสในการริเริ่มสร้างสรรค์น้อย
ความไม่ชัดเจนคือโอกาสในการสร้างสรรค์
วิจารณ์ พานิช
๒๓ ส.ค. ๕๑
