รู้จัก gotoknow.org จาก การเชิร์ทหาข้อมูลใน google
เนื่องในวันเด็กแห่งชาติ
เพื่อที่จะนำคำขวัญวันเด็กไปเล่าให้เด็กๆ นักเรียนฟังหน้าเสาธง
และได้พบเรื่องเล่าจากพ่อ และคำขวัญวันเด็ก
ย้อนอดีต-ปัจจุบัน ของคุณชายขอบ
ทำให้รู้จักเว็บไซต์นี้
จากนั้นได้ติดตามอ่านเรื่องราวต่างๆ
ที่นี่ ได้ความรู้และมิตรภาพมากมายในนี้
ไม่เคยเขียนบันทึก เขียนบันทึกไม่เป็น และไม่คิดอยากเขียนบันทึก
วันนี้หลังจากเลิกเรียน ได้ไปตอบแทนคุณสถาบัน
โดยการทำประโยชน์เพื่อสถาบันที่ให้ความรู้และประสบการณ์เราบ้าง
โดยการถูลานสมเด็จพระนเรศวร
ซึ่งเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของทุกคนในจังหวัดพิษณุโลก
ฉุกคิดได้ว่า ถ้าเราเขียนบันทึกวันละเล็กละน้อยแม้ไม่มีคนอ่าน
เราเองนั่นแหละจะเข้ามาอ่านประจำ
จะได้เป็นสิ่งเตือนความทรงใจกับเราได้บ้าง
เมื่อกาลเวลาผ่านไป "ขอบคุณ
ผู้ที่ชักชวนให้เขียนบันทึกทุกคน ขอบคุณแรงบันดาลใจทุกแรง
"
เมื่อฉันเริ่มที่จะเขียนบันทึกแรก...
"ขอบคุณ ผู้ที่ชักชวนให้เขียนบันทึกทุกคน ขอบคุณแรงบันดาลใจทุกแรง "
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ดอกหญ้า · 23 มี.ค. 2549
มิชลิน · 22 มี.ค. 2549
beeman 吴联乐 · 22 มี.ค. 2549
โอ๋-อโณ · 22 มี.ค. 2549
มสช · 22 มี.ค. 2549
นาง เพ็ญนิดา บุญมาสืบ · 22 มี.ค. 2549
ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ความเชื่อ ศรัทธา
ถ้าใครได้มีโอกาสได้เข้าไปในมหาวิทยาลัยนเรศวร จะเห็นลานสมเด็จพระนเรศวร จึงเด่นเป็นสง่า เป็นศูนย์รวมจิตใจทุกคน ทุกปีที่ได้มีโอกาสมาเรียนที่นี่ จะชวนเพื่อนๆ มาถูลานสมเด็จ วันนี้ก็เช่นกัน เลิกแต่วันหน่อย จึงได้ชวนเพื่อนๆ ที่สนิทมาถูลาน เพื่อตอบแทนสถาบันบ้างเท่าที่ทำได้ เมื่อถูลานเสร็จ ได้กราบพระองค์ด้วยธูปเก้าดอก แล้วได้มองไปที่พระเนตรของพระองค์ นึกไปถึงวีรกรรมที่พระองค์ทรงเสียสละเพื่อประเทศชาติ เพื่อให้ไทยได้ขึ้นขึ้นว่าเป็นเอกราช ย้อนกับมามองดูสถานการณ์บ้านเมืองในปัจจุบัน ทำไมนะคนในสมัยพระองค์ไม่มาเกิดใหม่ในปัจจุบัน ผู้นำในปัจจุบันหาที่เสียสละได้เพื่อประเทศชาตินั้นยากสิ้นดี ทำให้เกิดความวุ่นวายในประเทศ นี่แหละนะคนเราศึกษาเรียนประวัติศาสตร์มาทำไม ถ้าไม่นำมาปฏิบัติ แค่จำว่าสมัยไหน ใครทำอะไร จะมีประโยชน์อะไร ?
ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ความเชื่อ ศรัทธา
ถ้าใครได้มีโอกาสได้เข้าไปในมหาวิทยาลัยนเรศวร จะเห็นลานสมเด็จพระนเรศวร จึงเด่นเป็นสง่า เป็นศูนย์รวมจิตใจทุกคน ทุกปีที่ได้มีโอกาสมาเรียนที่นี่ จะชวนเพื่อนๆ มาถูลานสมเด็จ วันนี้ก็เช่นกัน เลิกแต่วันหน่อย จึงได้ชวนเพื่อนๆ ที่สนิทมาถูลาน เพื่อตอบแทนสถาบันบ้างเท่าที่ทำได้ เมื่อถูลานเสร็จ ได้กราบพระองค์ด้วยธูปเก้าดอก แล้วได้มองไปที่พระเนตรของพระองค์ นึกไปถึงวีรกรรมที่พระองค์ทรงเสียสละเพื่อประเทศชาติ เพื่อให้ไทยได้ขึ้นขึ้นว่าเป็นเอกราช ย้อนกับมามองดูสถานการณ์บ้านเมืองในปัจจุบัน ทำไมนะคนในสมัยพระองค์ไม่มาเกิดใหม่ในปัจจุบัน ผู้นำในปัจจุบันหาที่เสียสละได้เพื่อประเทศชาตินั้นยากสิ้นดี ทำให้เกิดความวุ่นวายในประเทศ นี่แหละนะคนเราศึกษาเรียนประวัติศาสตร์มาทำไม ถ้าไม่นำมาปฏิบัติ แค่จำว่าสมัยไหน ใครทำอะไร จะมีประโยชน์อะไร ?
บันทึก
ไม่มี "เวทีเสมือน"
เราก็เขียน.."บันทึก"...หาหยิบยื่นให้คนอ่านไม่
เพียงแค่ ณ วันนี้...การเขียนบันทึก...เรา
เปลี่ยน "รูป"...การเขียน
เรามักหลงแก่น...ของการเขียน...ว่าเขียนเพื่ออะไร
เขียนบันทึก...เพื่อบันทึก..?
บันทึก
ไม่มี "เวทีเสมือน"
เราก็เขียน.."บันทึก"...หาหยิบยื่นให้คนอ่านไม่
เพียงแค่ ณ วันนี้...การเขียนบันทึก...เรา
เปลี่ยน "รูป"...การเขียน
เรามักหลงแก่น...ของการเขียน...ว่าเขียนเพื่ออะไร
เขียนบันทึก...เพื่อบันทึก..?
ณ วันเวลาผ่านไป สิ่งที่เก็บเกี่ยวคือความทรงจำ บันทึกเรื่องราวอันมีค่า(ของตัวเอง) ดีใจนะ เมื่อก่อนตอนเป็นเด็กก่อนนอนเห็นพี่เขียนอะไรก็ไม่รู้เกือบทุกคืน แล้วยังบอกให้พี่ๆว่าถ้าเสียมารยาทแอบอ่าน เรารอดตัวเพราะยังอ่านหนังสือไม่ออก ก้เลยนั่งดูพี่เขียนได้ จริงแล้วบันทึก......มันควรเป็นสิ่งที่ถ่ายทอดเพื่อให้ผู้อื่นรับรู้ ใช่ไหม ดอกหญ้า.....ช่วยตอบด้วยนะ
ครูดอย
บันทึกไม่ใช่สิ่งที่ถ่ายทอดให้คนอื่นรับรู้ …บันทึกคือสิ่งที่รวบรวมความทรงจำที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับเราอย่างไร เราจะไม่ลืมเลือน และเห็นไว้ในความทรงจำตลอด