ใครมีหน้าที่อะไรต้องทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด

ณ ทุ่งนาริมทางท่ามกลางความเขียวสดของใบข้าวอันกว้างไกลสุดสายตา  ยามลมพัดใบข้าวเอนหลู่ลดหลั่นไปตามลมชั่งเป็นภาพสวยงามอะไรเช่นนี้ 

  มองไปยังกระท่อมน้อยมีเด็กพักเที่ยงจากโรงเรียนมานั่งคุยกันอยู่สองคน  ไม่ใช่ใครแต่เป็นจอมแก่นกับแสนซนนั้นเองละ  เขาคุยอะไรกันนะ... ลองเดินเฉียบเข้าไปฟังหน่อยซิวะ...

จอมแก่นว่า...นี่เองได้ยินข่าวการบุกทำเนียบไหมวะ...?

แสนซน...เออ...ข้าดูอยู่เว้ย..

จอมแก่น...ดูมันวุ่นวายชอบกลนะ.

แสนซน...ก็พวกหนึ่งมันก็ได้แต่พูดปาว ๆ และพวกหนึ่งมันก็ได้แต่ทำ ๆ บุก ๆ นะ

จอมแก่น...แล้วเองเลือกข้างไหนวะ.

แสนซน...ข้าไม่เลือกซักข้าเว้ย..

จอมแก่น...ทำไมวะ  ก็ทุกวันนี้ต้องมีการเลือกข้างนะ.

แสนซน...ก็ข้าเลือกข้างที่ถูกต้อง  ชอบธรรมนะ  และต้องทำตามหน้าที่ให้ถูกต้องสมบูรณ์ด้วย  ใครมีหน้าที่อะไรต้องทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด  แต่ดูคนสองกลุ่มนี้สิ...แต่ละกลุ่มไม่ทำอย่างที่ข้าว่าเลย  แล้วข้าจะไปเลือกเข้าข้างทำหอกอะไรวะ...

เออ..เจ้าเด็กสองคนนี้ก็สนใจการเมืองเรื่องใกล้ตัวด้วยนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ.