ความคิดเรี่มเปลียนไปตามกาลเวลา

วันนี้เวรดึกง่วงมากแต่หลับไม่ลงเนื่องจากอยู่ในหน้าที่ก่อนขึ้นเวรนอนน้อยเพราะฝันร้ายจึงตื่นก่อนเวลาและนอนต่อก็ไม่ได้เพราะกลัวค่ะ จากการที่สังเกตจะเป็นทุกครั้งที่กินอาหารอิ่มมากแล้วนอนจะฝันร้ายค่ะ

แต่ก่อนเข้ามาทำงานคิดว่าเราทำงานตามหน้าที่ไปเรื่อยๆไม่ทำให้ใครเดือดร้อนและไม่เอาเปรียบใครก็เพียงพอแล้ว แต่เดี๋ยวนี้ความคิดเปลี่ยนไปกว่าจะเปลียนได้ก็ย่างเข้าปีที่สี่แล้ว ก็เพราะพี่ๆในวิชาชีพนี่เองที่ทำให้เรามีแรงกายและใจในการที่จะพัฒนาองค์กรวิชาชีพต่อไป มีโครงการของตัวเองที่ทำแต่ไม่ต่อเนื่องและไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควรเนื่องจากเราขาดการกระตือเรือร้นที่จะทำอย่างต่อเนืองและยังหาจุดยืนยังไม่ได้อาจเป็นเพราะเรายังขาดประสบการณ์ด้วย ดังนั้นเราควรจะเริ่มต้นใหม่ในทางที่ดีเรื่อยๆหวังว่าความคิดนี้จะไม่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลและเวลาบอกตัวเองค่ะ......