ทิวาราตรี


ยามที่ทิวาแห่งข้า

ถูกแทนที่ด้วยภารกิจอื่นที่ข้ามิอาจคาดหมาย

ราตรีแห่งข้า

จึงอ้าแขนรับภารกิจแห่งทิวา

ซึ่งข้าไม่อาจโอบกอด ณ โมงยามของมัน

ณ ราตรีกาลที่เงียบสงัด

ข้ายังคงตื่น

...

มีเพียงจันทรา

และสายลม

เป็นเพื่อน

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 203700เขียนเมื่อ 27 สิงหาคม 2008 00:37 น. ()แก้ไขเมื่อ 10 เมษายน 2012 13:27 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (6)

สวัสดีค่ะ อาจารย์

อ่านแล้ว  เหงาจับใจ เลยค่ะ

 

ยามอัสดง  ตรงจิต  ที่คิดมั่น

ทำงานนั้น  ทำงานนี้ ขมีขมัน

เกือบทิวา  ราตรีผ่าน  ไปพ้นกัน

แต่ใจนั้น พลันต่อติด คิดแต่งาน

 

มีแต่ลม และแสง  แซงใจเพื่อน

มียุงเตือน เพื่อนเอ๋ย  บินเลยผ่าน

กินเลือดเธอ  เผลอหลับ  พับกับงาน

อูยอิ่มกัน  บุฟเฟ่กัน  หรรษาเอย

 

อิอิ  ตลกๆๆ ค่ะ

รักษาสุขภาพนะคะ

  • สวัสดีครับครูอ้อย
  • ใช่ครับ บางครั้งบางคราความเหงาก็มาเยือน เลยทำให้ตระหนักถึง "บางสิ่งสำคัญและมีคุณค่าที่สุด" ได้หายไป
  • ความเหงา เศร้า รัก ห่วงหา ผูกพัน และหรือคิดถึง ได้รังสรรค์บทกวี หรือบทเพลงมากมาย

.......................................................................................

อ่านกลอนท่อนท้ายที่ครูอ้อยเขียนอดขำไม่ได้ แหม ยุงมาบุฟเฟ่ดื่มกินเลือดเรานี่เห็นภาพเลยครับ

สับสนหัวใจมากๆๆ

อ่านเรืองนี้ก้พอจะเข้าใจ แต่ทำไงดีหละ หัใจยังไม่กลับมาเข้าที่

ขอแนะนำให้ไปหาหมอครับ

 

สวัสดีค่ะ อ.อาลัม

แวะมาเยี่ยมค่ะ

  • สวัสดีครับคุณberger0123
  • ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยม ไม่เจอกันนานนะครับ หวังใจว่าคุณberger0123 สบายดีนะครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี