ยามที่ทิวาแห่งข้า
ถูกแทนที่ด้วยภารกิจอื่นที่ข้ามิอาจคาดหมาย
ราตรีแห่งข้า
จึงอ้าแขนรับภารกิจแห่งทิวา
ซึ่งข้าไม่อาจโอบกอด ณ โมงยามของมัน
ณ ราตรีกาลที่เงียบสงัด
ข้ายังคงตื่น
...
มีเพียงจันทรา
และสายลม
เป็นเพื่อน
ทิวาราตรี
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
มัยสุรี · 27 ส.ค. 2551
กวิน · 27 ส.ค. 2551
โอ๋-อโณ · 26 ส.ค. 2551
คุณ นันทนา ทาระการ · 26 ส.ค. 2551
ณฐมน · 26 ส.ค. 2551
สวัสดีค่ะ อาจารย์
อ่านแล้ว เหงาจับใจ เลยค่ะ
ยามอัสดง ตรงจิต ที่คิดมั่น
ทำงานนั้น ทำงานนี้ ขมีขมัน
เกือบทิวา ราตรีผ่าน ไปพ้นกัน
แต่ใจนั้น พลันต่อติด คิดแต่งาน
มีแต่ลม และแสง แซงใจเพื่อน
มียุงเตือน เพื่อนเอ๋ย บินเลยผ่าน
กินเลือดเธอ เผลอหลับ พับกับงาน
อูยอิ่มกัน บุฟเฟ่กัน หรรษาเอย
อิอิ ตลกๆๆ ค่ะ
รักษาสุขภาพนะคะ
.......................................................................................
อ่านกลอนท่อนท้ายที่ครูอ้อยเขียนอดขำไม่ได้ แหม ยุงมาบุฟเฟ่ดื่มกินเลือดเรานี่เห็นภาพเลยครับ
สับสนหัวใจมากๆๆ
อ่านเรืองนี้ก้พอจะเข้าใจ แต่ทำไงดีหละ หัใจยังไม่กลับมาเข้าที่
ขอแนะนำให้ไปหาหมอครับ
สวัสดีค่ะ อ.อาลัม
แวะมาเยี่ยมค่ะ