นายของตน คนที่หนึ่ง คือท้องปาก
ยามท่านอยาก ท่านเรียกร้อง ต้องรีบหา
มาป้อนท่าน ให้ทัน แก่เวลา
ท่านชื่อว่า นาย “กิน” เก่งสิ้นดี ฯ
นายของตน คนที่สอง คือเนื้อหนัง
ท่านไม่ฟัง เสียงใคร ใฝ่เบียดสี
แต่ในเรื่อง นุ่มเนื้อ เหยื่อโลกีย์
ชื่อท่านมี ว่านาย “กาม” ตะกรามจริง ฯ
นายของตน คนที่สาม คือหูหัว
เฝ้ายกตัว เรื่อยไป คล้ายผีสิง
ทั้งยกหาง แกว่งไกว ไวกว่าลิง
มีชื่อพริ้ง ว่านาย “เกียรติ” ใครเกลียด เอย? ฯ
คัดจากหนังสือ “ธรรมะในฐานะวัฒนธรรม” พุทธทาส อินทปัญโญ หน้า ๑๕๑
ซึ่งคัดจากหนังสือ “อสีตสังวัจฉรายุศมานุสรณ์” จากพุทธทาส ภิกขุ หน้า ๗๗๔
เป็นข้อคิดที่คนรุ่นหลังไม่ค่อยได้รับรู้ หนูขออนุญาตนำไปเป็นสื่อการสอนหน่อยนะคะ