เสียงล้อรถบดขยี้ถนนนานาชนิดดังหนาหูขึ้นมาแทนเสียงธรรมชาติ

ย่ำรุ่งของวันนี้อากาศดีเป็นพิเศษเลย  เย็นแบบธรรมชาติในยามเช้า  ช่วงตีห้ายืนมองลอดหน้าต่างอกไปดูตามท้องถนนเห็นผู้คนเดินออกกำลังกายแล้วรู้สึกชื่นชมพวกเขาที่รู้จักตื่นนอนก่อนรุ่งอรุณอย่างนี้  เสียงไก่ขันดังมาจากที่ไกลไม่มีตัวเดียวแน่ ๆ

 เสียงนกนานาชนิดส่งเสียงร้องก้องไปบางครั้งเหมือนนกมันผิวปากนกอะไรก็ไม่รู้ฟังดูอยู่ตั้งสองนานก็ไพเราะดีนะ  นึกถึงช่วงวัยเด็กของผมอยู่บ้านนอกความเป็นธรรมชาติมีสูงสิ่งแวดล้อมพาให้มีความสุขอยู่ในวัฒนธรรมอีสาน

เป็นสังคมเล็กมีวัดเป็นศูนย์ของวัฒนธรรมทุกสิ่งอยู่ที่วัดหมดไม่ว่าจะเล่นวิ่งไล่กัน  เล่นโยนหมากเก็บ  เล่นยิงปืนทำจากก้านกล้วย  ขี่ม้าก้านกล้วยสนุกดีนะ 

 พอโตมาหน่อยตนเองก็ไปอยู่ในสังคมชาวกรุงเมืองหลวงของประเทศไทยรู้สึกว่ามีเวลาเข้ามาบีบรัดให้ต้องเร่งรีบทำเห็นความเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมอย่างชัดเจนความสุขเดิมเริ่มโบยบินไปจากตนแล้วระบบการแข่งขันมีสูงมากขึ้นไม่ว่าจะเป็นการแย่งขึ้นรถเมล์แย่งกันลงเรือด่วนเจ้าพระยา 

 แม้ในสังคมการศึกษาก็ยังมีการแข่งขันแย่งชิง  พอตนเองเป็นผู้ใหญ่วัยทำงานก็ล่องลงแดนปักษ์ใต้ในอีกวัฒนธรรมบนความหลากหลายเหมือนดอกไม้หลากสีในแจกันทอง...

เอ๊...นั่นเสียงหวูดรถไฟดังมาไกล ๆ และเสียงล้อรถบดขยี้ถนนนานาชนิดดังหนาหูขึ้นมาแทนเสียงธรรมชาติกลบเสียงของธรรมชาติที่แท้จริงไปหมดแล้วละมีแต่เสียงเทียมเรียนแบบธรรมชาติมากขึ้น ๆ   โอ้..เราโหยหาธรรมชาติรึนี่...ฮิ ฮิ ฮิ.