ยามเช้าวันนี้แสงแดดเจิดจ้าเป็นสีทองงามสดใส แต่พอยามเย็นมักมีฝนโปรยปรายลงมาทุก ๆ วันเลยละ คงอยู่ในช่วงฤดูฝนในภาคใต้ของประเทศไทย วันนี้เลยเตรียมร่มใส่ไว้ในรถและเอาไปไว้ที่ทำงานอีกหนึ่งด้วย เพราะช่วงเวลาเดินไปสอนตามตึกต่าง ๆ บางทีสายฝนก็มาเยือนโดยไม่รู้ตัวนะ
ช่วงวันเข้าวัดไปถวายความรู้ให้พระคุณเจ้านั้นฝนตกลงมาช่วงเย็น พอเสร็จภาระกิจนี้แล้วเดินลงมาปากประตูตัวอาคารเห็นพระคุณเจ้าใช้จีวรแทนร่มแล้วรีบเดินหลบไปตามระเบียงบ้างบางรูปก็เดินไปในสายฝนยิ้มแย้มแจ่มใส
แต่เรานี้ไปไม่ได้ซะแล้ว ทั้งที่เห็นรถจอดอยู่ไม่กี่เมตรขืนไปก็เปียกเอกสารต่าง ๆ นะ เลยยืนชมนกชมไม่ชมสายฝนที่ล่วงหล่นลงมาจากชายคากุฎีวัด ...อาจารย์ติดฝนรึนี่...ครับพระคุณเจ้า...
สักพักหนึ่ง...นี้ร่ม...อาตมาให้อาจารย์เลยนะ...ที่กุฎีมีหลายร่มอยู่พอดีละ...ก็ได้นมัสการขอบพระคุณละ...พอได้อาศัยใบบุญร่มของพระคุณเจ้าก้าวออกจากประตูอาคารเรียนเดินตรงไปที่รถ...ร่มนี้ใครให้มานี่...ไม่เคยเห็น เพราะเป็นร่มสีดำพับได้นะ
เสียงจากเจ้าลูกชายคนโตถามเมื่อเข้าบ้านนะนี่...ฮิ ฮิ ฮิ.
