วันนี้ค้นหาเอกสารเพื่อจะให้น้องผู้ช่วยวิจัยคนหนึ่ง (ไม่ใช่น้องใหม่ของเราซะด้วย) ดีใจที่สิ่งที่เรารู้ได้เป็นประโยชน์กับงานที่น้องเขาจะเริ่มทำ เผอิญงานอยู่ในซีดีแล้วโน้ตบุ้ค (คุณป้าคู่ชีพ) ก็อ่านซีดีไม่ได้เสียแล้ว เลยต้องหาให้น้องเขาผ่านเน็ต ค้นด้วยชื่อตัวเอง ปรากฎว่าไปเจอเอารูปนี้เข้าที่ The University of Western Australia เขาขอให้เขียนไว้ให้ตอนที่เรารับใบปริญญาครั้งสุดท้ายเมื่อตอนที่กลับมาเมืองไทยใหม่ๆ เป็นช่วงที่เรายังไม่ลืมความรู้สึกในตอนที่เราใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น
ตอนที่ได้เห็นกรอบนี้ในเว็บไซต์ของ International Students section ของ UWAนั้นรู้สึกเลยว่า มหาวิทยาลัยนี้เขาฉลาดในการประชาสัมพันธ์สถาบันของเขาเป็นอย่างยิ่งเลยนะคะ เรากลับมาเมืองไทยแล้วตั้งเกือบ 3 ปี เขาก็ยังคงส่งวารสารศิษย์เก่าทั้งของมหาวิทยาลัยและของคณะที่เราเคยอยู่มาให้เราได้รับรู้กิจกรรมต่างๆอย่างสม่ำเสมอ เมื่อไม่กี่วันก่อนก็ได้รับจดหมายเชิญไปในงานค้อกเทลเลี้ยงเป็นเกียรติในงานที่ทาง UWA จัดสำหรับศิษย์เก่าชาวไทยรุ่นเก่าแก่ที่ได้รับรางวัลของมหาวิทยาลัยในฐานะศิษย์เก่าดีเด่น (ทำให้เราได้รู้ว่าคนดังๆเมืองไทยก็เป็นรุ่นพี่สถาบันนี้เช่นกัน - ฉลาดจริงๆนะคะ ยุทธวิธีเขา) เกิดความสงสัยว่ามหาวิทยาลัยบ้านเรามีการสื่อสารแบบนี้ถึงศิษย์เก่าบ้างไหมหนอ ส่วนมากเราจะต้องจัดการรวมรุ่นกันเอง มหาวิทยาลัยก็โฆษณาประชาสัมพันธ์สถาบันให้รุ่นน้องๆหลานๆกันด้วยวิธี Road show ไปตามโรงเรียนเสียมากกว่า
