Body of Knowledge . .Process of Knowing . .Learning Passion

         เช้าวันนี้ผมได้มีโอกาสพูดคุยกับ Mr. Volker Illert ท่านเป็น Executive Director ของ TTCMSO (Thai Textile Clothing MemberShip Organization) สถาบันที่ส่งเสริมการเพิ่มผลผลิตและการสร้างนวัตกรรมให้กับวงการอุตสาหกรรมสิ่งทอของไทย  

         การพูดคุยอยู่ในประเด็นเรื่อง KM เป็นส่วนใหญ่ คำถามที่น่าสนใจก็คือ . . . ถ้าประเทศไทยต้องการยกระดับอุตสาหกรรมสิ่งทอของไทย เราจำเป็นต้องใช้องค์ความรู้ด้านใดบ้าง? และคำถามที่ตามมาก็คือ . . . เราจะหาความรู้เหล่านี้ได้จากที่ไหน? Mr. Illert ทำให้ผมได้ทราบว่าความรู้เกี่ยวกับเรื่องสิ่งทอนี้มีอยู่มากมาย ในหลายประเทศได้มีการจัดระบบความรู้ที่น่าสนใจมากทีเดียว มีการจัดทำเนื้อหาหลักสูตรต่างๆ ไว้มากมาย เสียดายแต่ว่าความรู้เหล่านี้ไม่ได้มีการถ่ายทอดมายังผู้ประกอบการไทย  

         ประเด็นที่พูดคุยส่วนใหญ่เวียนวนอยู่ตรงที่ว่าเนื้อหาความรู้เหล่านี้ได้มีการจัดทำไว้เป็นอย่างดี คือมีอยู่ในรูปแบบที่เป็น Multimedia และเป็นระบบที่ค่อนข้างจะ Interactive เพียงแต่ว่าเนื้อหาส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ ทาง TTCMSO เองก็มีความคิดที่จะแปลออกมาเป็นภาษาไทย ติดอยู่ก็ตรงที่ว่าต้องมีค่าใช้จ่ายจำนวนพอสมควรเลยทีเดียวจึงจะทำเช่นนั้นได้ 

         ผมเองมีคำถามอยู่ในใจตลอดเวลา ถึงแม้จะเห็นด้วยว่า . . . ตัวเนื้อหาวิชาและองค์ความรู้ (Body of Knowledge) นั้น ถึงจะเป็นสิ่งที่สำคัญ แต่ผมว่าสิ่งที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าตัวเนื้อหาก็คือ . . . กระบวนการที่ทำให้คนได้รู้ หรือ Process of Knowing เพราะความรู้ที่อยู่ข้างนอกนั้นจะเป็นประโยชน์ได้ก็ต่อเมื่อมันไหลเข้าไปอยู่ในคน นอกจากนั้นผมยังมีความเชื่อเสมอว่าลำพังการสอนให้คนเกิดทักษะในการเรียนรู้นั้นยังไม่พอ จะต้องทำให้คน “มีใจ” และรักที่จะเรียนรู้อีกด้วย พูดง่ายๆ ก็คือจะต้องมีวิธีสร้าง “แรงบันดาลใจ”ให้คนอยากจะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ตลอดเวลา ผมเรียกสิ่งนี้ว่าการสร้าง  Learning Passion  

         จากประสบการณ์ที่ทำงานเรื่อง KM เต็มเวลามาเกือบห้าปี สิ่งที่ผมเห็นว่าเป็น KM นั้น มองได้เป็น 3 มิติหลักๆ ดังนี้:

               มิติที่ 1: เป็นเรื่อง Body of Knowledge (BoK)

               มิติที่ 2: เป็นเรื่อง Process of Knowing (PoK) และ

               มิติที่ 3: เป็นเรื่อง Learning Passion (LPa)

ในมิติทั้งสามนั้นผมเห็นว่าการทำงานของ สคส. ที่ผ่านมา เรามักจะเน้นไปที่สองมิติหลังมากกว่าที่จะมองไปที่มิติแรก  

ขอบคุณการประชุมวันนี้ที่ทำให้ผมมองเห็นประเด็นดังกล่าวได้ชัดเจนยิ่งขึ้น