อย่าคิดว่า KM หรือ storytelling เป็น solution เพราะต้องนำกลับไปใช้ก่อน

กิจกรรมช่วงเช้า เริ่มจากการชี้แจงวัตถุประสงค์ โดย นพ. ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ สรุปได้ว่า

2-3 ปี ที่ผ่านมา มีเรื่องเล่าดีๆ จากคนทำงานในภาคสุขภาพหลายเรื่อง จนมีคำถามว่า เมื่อไหร่เรื่องดีๆ เหล่านี้จะกระจายไปทั่วโรงพยาบาล ทั่วแผนก ทั่วหอผู้ป่วย หรือทั่วประเทศ   วิธีที่เชื่อว่าจะได้ผลคือ การใช้ KM และ RCN (Research Communication Network) เป็นเครื่องมือในการแผ่ขยาย และพวกเราจะเป็นทั้งผู้ปฏิบัติ ผู้เล่า และผู้ที่จะเอาทั้งกระบวนการและเรื่องดีๆ ไปขับเคลื่อน

คุณสมหญิง สายธนู แผนงานพัฒนาจิตเพื่อสุขภาพ ย้ำอีกครั้งหนึ่งว่า สิ่งที่ผู้มาเข้าร่วมจะได้ คือ

o เล่าเรื่อง success story ที่ลึกถึงวิธีคิด ว่าทำอย่างไรจึงเกิดการเปลี่ยนแปลง

o เรียนรู้จากเรื่องของเพื่อน

o เรียนรู้กระบวนการ

สุดท้าย หวังว่ากิจกรรมแบบนี้ จะเป็นวิถีการทำงานแบบปกติ

วิทยากรมี 2 ท่าน คือ ดร .จิรัชฌา วิเชียรปัญญา มหาวิทยาลัยรังสิต  

                               ดร. นิรนาท แสงสา วิทยาลัยเทคนิคดอนเมือง

 

              ดร.จิรัชฌา วิเชียรปัญญา (อ.จอย)

 

             

              ดร.นิรนาท แสงสา (อ.อร่อย)

โดย อ.จิรัชฌา หรือ อ.จอย ได้ชี้แจงว่า 2 วันนี้ จะเอาเพียงส่วนย่อยๆ ของ KM มาใช้ คือ เฉพาะส่วนแลกเปลี่ยนเรียนรู้และการสร้างความรู้ 

      จากนั้นได้เกริ่นนำว่า ความรู้มี 2 ประเภท คือ

- ความรู้ที่อยู่ในตัว แทนด้วยภาพเด็กขี่จักรยาน เป็นความรู้ที่จัดการยาก ประกอบกับสังคมไทยไม่ค่อยได้พูด ได้เล่า แต่หากดึงความรู้ส่วนนี้ออกมาได้จะเกิดพลัง คุณค่า มหาศาล

- ความรู้ที่อยู่นอกตัว แทนด้วยภาพเอกสาร ที่มักเริ่มด้วยสร้างที่เก็บ จัดหมวดหมู่แต่อาจไม่มีเนื้อหา

ซึ่งการสร้างความรู้ยังอธิบายได้ด้วย SECI Model ด้วย 

สิ่งที่ืจะใช้ใน 2 วันนี้คือเทคนิค storytelling เป็นเทคนิคหนึ่งของการทำให้ความรู้ในตัวออกมาเป็นความรู้นอกตัว ผ่านเรื่องเล่า เป็นช่องทางในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เป็นช่องทางของการเรียนรู้ในองค์กร

กฎ กติกา ของ storytelling

- อย่าคิดว่า KM หรือ storytelling เป็น solution หรือเป็นสูตรสำเร็จเพราะต้องนำกลับไปใช้ก่อน

- เล่าจากข้อเท็จจริง ไม่ใช่จินตนาการ มีใครบ้างในเรื่องเล่า มีวิกฤติ แต่ห้ามพูดว่าใครทำให้เกิดวิกฤติ แต่ถ้าทำให้เกิดความสำเร็จ เอ่ยชื่อได้ 

- เรื่องเล่าต้องไม่ผ่านมานานเกินไป

- เป็นเรื่องที่ภาคภูมิใจ ที่อยากบอกผู้อื่น

- ในระหว่างกระบวนการ ถามได้ แต่ต้องให้คนเล่า เล่าจบก่อน ไม่ถามลองภูมิ หรือ ตรวจสอบความรู้ แต่ถามให้เห็นภาพเหตุการณ์ชัดเจนขึ้น

-  ฟังอย่างลึกซึ้ง ตั้งใจ

-  เมื่ออยู่ในกระบวนการ ขอให้เทคโนโลยีอย่ามารบกวนเรา ขอให้ตั้งระบบสั่น และ ปลีกตัวออกไปเงียบๆ อย่าให้กระทบกระเทือนกับจิตของผู้เล่า