น้ำนมแม่

มีใครจำได้บ้างว่า ตั้งแต่แรกเกิดได้กินนมแม่จนถึงอายุกี่เดือน

               เคยคิดว่าตัวเองโชคดี เกิดมาไม่ค่อยเจ็บป่วย เคยเห็นเพื่อน ๆ เป็นโรคภูมิแพ้โรคหอบหืด สารพัดโรค แต่ตัวเองไม่ค่อยเป็น แต่ไม่เคยเฉลียวใจเลยว่าสาเหตุที่ไม่ค่อยเจ็บป่วยเกิดจากอะไร จนมาถึงเมื่อคืนนี้ นอนดูทีวีกับคุณพ่อและคุณแม่ มีรายการสัมภาษณ์ผู้เฒ่าผู้แก่ที่อยู่ในต่างจังหวัด ซึ่งบ้านช่องดูเงียบเหงา เนื่องจาก คนหนุ่มสาวไปทำงานในกรุงเทพ ปล่อยให้พ่อแม่ปู่ย่าตายาย เลี้ยงหลานตามลำพัง เด็กบางคน อายุ 1 เดือน เท่านั้น ไม่ได้กินนมแม่ ต้องดื่มนมจากขวด ทำให้ต้องเจ็บป่วยบ่อย เนื่องจากไม่มีภูมิคุ้มกันธรรมชาติ จากแม่ผ่านทางน้ำนม บทสัมภาษณ์ถามคุณยายคนนึง เค้าบอกว่ารู้การที่หลานไม่ได้กินนมแม่ทำให้หลานขาดภูมิต้านทานแต่ก็จำเป็นเนื่องจาก พ่อกับแม่หลานต้องไปทำงาน หาเงิน  ด้วยตัวเองเกิดความนึกสนุก เลยหันไปถามคุณแม่ที่นอนข้าง ๆ ว่า แม่ให้นู๋กินนมกี่เดือน แม่หันมาตอบบอกว่า เก้าเดือน ในใจตอนนั้นรู้สึกอึ้ง โห.............เราได้กินนมแม่ตั้งเก้าเดือนเชียวเหรอ แม่ยังบอกอีกว่า ไม่ได้ให้กินนมขวดหรอก ไม่มีตังค์ซื้อนมขวดให้กิน เลยต้องกินนมแม่ เราทำอะไรไม่ถูกเลย หันกลับไปกอดแม่ แล้วบอกแม่ว่ารักแม่จังเลย จากนั้นกลับไปนอนที่ห้องตัวเอง นอนน้ำตาไหลเป็นทางแต่เป็นน้ำตาแห่งความสุข และความปลื้มปิติ   จากคำตอบของแม่ทำให้มองย้อนกลับไปในอดีต มิน่าเล่า เราถึงได้แข็งแรงมาจนป่านนี้   ไม่ใช่โชคหรอกที่ช่วยเรา  แม่เราต่างหากที่ช่วยให้เราสุขภาพดี ถ้าท่านเป็นคนนึงที่กำลังมีลูก ให้ลูกดื่มนมแม่เถอะค่ะ