แม่รักลูกเท่ากัน แต่ความห่วงลูกแต่ละคนต่างกัน

วันแม่ปีนี้  12  สิงหาคม  2551  เวลาประมาณ  09.30 น.  ทุกคนในครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา  เพราะพี่สาวที่ทำงานอยู่ต่างจังหวัดเดินทางมาด้วย  (ซึ่งพี่สาวก็กำลังจะเป็นแม่คนเหมือนกัน  ท้องได้  4  เดือนแล้ว)

พรอันใดก็ไม่ยิ่งใหญ่เท่ากับพรของแม่  วันแม่ปีนี้  พวกเราได้ทำกันเหมือนทุกปี 

แม่บอกว่ารู้สึกดีใจที่ลูกๆ  หลานๆ  วันนี้แม่รู้สึกมีความสุขมากที่เห็นลูกๆ  หลานๆ  อยู่กันพร้อมหน้าและดีใจที่ลูกได้มาไหว้แม่ในวันนี้  แม่บอกว่า  แม่รักลูกเท่ากัน  แต่ความห่วงลูกแต่ละคนต่างกัน  แม่อวยพรพวกเรา ขอให้ประสบแต่ความสุขมีหน้าที่การงานที่มั่นคง  และสามารถเลี้ยงดูตัวเองได้  และขอให้หลานๆ  ตั้งใจเรียน  เป็นเด็กดี ไม่ดื้อ  แม่บอกว่า  รู้สึกสบายใจ

 

ลูกๆ  และหลานๆ  ก็มอบพวงมาลัยให้กับแม่หรือยายของพวกเรา  โดยมีตัวแทน  คือ  พี่สาวคนโต  มอบของขวัญเล็กๆ น้อยๆ  ให้กับแม่  คือ  เข็มกลับแทนใจ  (ดอกมะลิ) สลักคำว่า  “คิดถึงแม่”  ไม่ได้มีค่าราคาแพงอะไร  แต่มันมีคุณค่าทางจิตใจ

 

 

 

 

 

แม่เองก็ได้มอบเหรียญพระพุทธชินราช สมเด็จพระนเรศวร  รุ่นมงคลชีวิต  2551  (พิธีจักรพรรดิมหาพุทธาภิเษก  ณ  พระวิหารพระพุทธชินราช  สพท.พิษณุโลก  เขต 1)  ให้กับลูกๆ  ทุกคน  เพื่อเป็นศิริมงคลในชีวิต

สิ่งหนึ่งที่ลูกๆ  ทุกคน  รู้ก็คือ  แม่ของเรารักพวกเราเสมอ  ถึงแม่จะไม่แสดงออกอะไร  แต่เราเองก็สามารถรับรู้ได้  แม่ไม่เคยบ่นว่าเหนื่อย  ขอบคุณที่ทำให้ลูกคนนี้เกิดมาเป็นลูกของแม่  พวกเรารักแม่ค่ะ