เป็นศพไปจึงรู้บุญคุณท่านหนา

 

 

 

   พระคุณแม่เลิศฟ้ามหาสมุทร                 พระคุณแม่สูงสุดมหาศาล

พระคุณแม่เลิศกว่าสุธาธาร                       ใครจะปานแม่ฉันั้นไม่มี

    อันพระคุณใครใครในพิภพ                    ยังรู้จบแจ้งคำมาพร่ำขาน

แม่และพ่อมีคุณต่อบุตรสุดประมาณ            ขอกราบกรานระลึกถึงซึ้งพระคุณ

เจ้าข้าเอ๋ยใครหนอใครให้กำเนิด                 จึงก่อเกิดเติบใหญ่ด้วยไออุ่น

ทั้งกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกมาด้วยการุณ           ช่วยค้ำจุนให้รอดพ้นเป็นคนมา

    ถึงลำบากร่างกายใจห่วงลูก                    ด้วยพันผูกดวงใจให้ห่วงหา

หัวอกใครจะอุ่นเท่าอีกเล่านา                      คอยปลอบเช็ดน้ำตาคราระทม

เป็นแดนใจใสสะอาดปราศกิเลศ                  เป็นสรรเพ็ชญ์ของบุตรพิสุทธิสม

ความรักเปี่ยมเตตาน่านิยม                         ประดุจลมโชยเย็นใครเห็นดี

    หอบสังขารทำงานเลี้ยงลูกน้อย               เกรงจะด้อยใจทรามต่ำศัักดิ์ศรี

จึงส่งให้ได้ศึกษาวิชามี                             ให้ได้ดีกว่าแม่พ่อหวังรอคอย

เหมือนนกกาหาเหยื่อมาเผื่อลูก                   เปรอความสุขหาทรัพย์ไว้ให้ใช้สอย

ยามไกลพรากจากอุราตั้งตาคอย                 ใจละห้อยนอนสะอื้นขื่นขมทรวง

    กว่าลูก ๆ จะสำนึกพระคุณท่าน               ช่างเนิ่นนานบ้างชีวาลาลับล่วง

บ้างก็ป่วยจนแทบสิ้นแดดวง                       ลูกจึงห่วงเอาใจใส่ในกายา

อย่าให้รอใกล้ตายจึงกราบไหว้                    เป็นศพไปจึงรู้บุญคุณท่านหนา

ยามท่ามอยู่ควรรู้ชัดสร้างศรัทธา                 ตอบแทนคุณมารดาบิดาเอย

 

                                                                                                   "สุรสีห์"