เขียนครั้งที่สองแล้วนะนี่  เพราะลืม และเลินเล่อ  ไม่ได้พิมพ์ใน word  ไว้ก่อน  เน็ตหลุด ก็เลยหายไปหมดเลย  แต่ด้วยเป็นคนเขียนออกมาจากสมองและจากใจ  เขียน พิมพ์กี่ทีก็ย่อมได้  ไม่ได้ไปไหว้วานใครให้ทำให้.....

การที่วนเวียนอยู่ในโลกเสมือนนี้  หลายๆคนก็เรียกโลกไซเบอร์  ก็เรียกตาม  ด้วยตั้งวัตถุประสงค์ไว้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น  ก็คือ.....

การที่ได้เรียนรู้  อย่างรวดเร็ว  กว้างขวาง   .....

การที่ได้เผยแพร่ ความรู้ ความคิด  การแสดงความคิดเห็น  และสืบเนื่องไปถึงการศึกษา  ..... 

การที่ได้ทำงานอันเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่ได้พบ  ได้อ่าน และนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้ .....

และข้อสุดท้าย  ก็คือ  การที่ได้เพื่อน  ได้มิตรรักจากตัวหนังสือ 

*****

ข้อแรก  เรียนกันตามตรงว่า  ครูอ้อยประสบกับความสำเร็จ  กับการที่ค้นคว้าข้อมูลมากมาย  เป็นประโยชน์แก่ตนเอง การศึกษา  การเรียนการสอน  

ข้อที่สอง  ก็เรียนตามตรงอีกว่า  ครูอ้อยได้เผยแพร่ผลงาน ความคิด  ประสบการณ์ มามากมายหลายเรื่อง หลายแนว  นำความสุข ชื่อเสียงมามากมาย 

ข้อที่สาม มีผลย้อนกลับมาให้ครูอ้อยได้รู้ บ่อยครั้งที่ผู้คนนำผลงานของครูอ้อยไปใช้ และกลับมาเล่า มาชมเชยบ่อยครั้ง  ....นับครั้งไม่ถ้วน 

ข้อที่สี่ ครูอ้อยได้รับความสุขทางใจ  มีมิตรรัก  ลูกรัก  หลานรัก  มากมาย

***** 

คนวัย 50 ปี  ที่เหลือเวลาอีกไม่นาน เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง  ได้ 4 ข้อนี้  ก็ชื่นใจ.....

*****

มีตั้ง 4 ข้อที่ได้รับ เป็นไปในทางบวก 

แต่อย่ามองข้าม  ในทางลบ  กับผู้คนที่  ใช้ประโยชน์ของไซเบอร์  ไปในทางลบ  ไม่สร้างสรรค์  ทำไปแบบมีวัตถุประสงค์  ตามใจ  เพียงเพื่อทำลาย  ทำให้ผู้อื่นเสียหาย  เสื่อมเสียชื่อเสียง  ก็มี.....ครูอ้อยยอมรับว่า....มี  มากด้วย 

เพราะเหตุนี้กระมัง  ที่หลายๆท่าน  เก่าๆ อย่างครูอ้อย จึงไม่กล้าแตะต้อง  ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น  เพราะเกรงว่า  จะหลงทาง  ไขว้เขว  และนำสิ่งเหล่านี้  มาเป็นเครื่องมือทำไปตามใจ.....โดยไม่มีอุดมคติ  หลักการ  หรือวัตถุประสงค์ไปในทางบวก

สำหรับครูอ้อยคนนี้  ยึดมั่นกับการทำความดี  เพื่อทั้ง 4 ข้อ  หากจะเขียนอะไร  ไม่ถูกใจใคร  ก็เหตุผลเสมอ  ท่านจะโกรธหรือไม่พอใจในสิ่งที่ท่านได้ทำ และเป็นความจริง....ได้อย่างไร   ท่านไม่ชอบอย่างนี้  เพราะมันเป็นความจริงของตัวท่านเองไง  เหมือนกับท่านได้....เห็นตัวของท่าน  เห็นความชั่ว  ความเลวร้ายของท่าน....ไง  คิดไปเองหรือเปล่า 

ผู้อ่านท่านฉลาดพอ  ฉลาดมากที่จะเข้าใจ และเชื่อถือ  ท่านเลือกอ่านได้  ท่านนำไปใช้ได้  ก็เพราะความพอใจ และศรัทธากันเสมอมา

*****

โลกไซเบอร์ของคนเก่าเรา50นี้.....ขอเล่าเรื่อง  ขำขันของครูอ้อยที่ไปพบมา   เป็นเรื่องจริง  น่ารักของคนเก่า  ที่ไม่ประสีประสาอะไรกับ  เครื่องคอมพิวเตอร์   ครูอ้อยเก็บเล็กเก็บน้อยมาเล่า 

อย่าเครียดนะคะ

วันหนึ่งครูอ้อยมีโอกาส  รับความรู้เรื่องการจัดการสื่อการเรียนรู้ e-book 

ครูอ้อยทำได้  เพราะมีความสามารถในเรื่องคอมพิวเตอร์ เว็บเพจ  พอสมควร  แต่ไปนั่งข้างๆ เพื่อนวัยเดียวกัน  ที่น่ารัก และ ถาม ถาม ถามทุกเรื่อง 

คราวหนึ่ง  วิทยากรอธิบายว่า.....อาจารย์ต้องทำงานสองหน้าต่างไว้  และก็หุบงานไว้นะคะ 

เพื่อนครูที่นั่งข้างครูอ้อยถามว่า.....น้องๆ  หน้าต่างของพี่อยู่ไหน  พี่ไม่เห็นสักบานเลย....

อิอิ......เสียงหัวเราะของครูอ้อย ในใจ 

นั่นสิคะ ต้องอธิบายกันนานเชียว  เลยตามวิทยากรไม่ทันทั้งคู่

***** 

โลกไซเบอร์ของคนเก่าเรา50

Thi98