ถ้างั้น....เราเพียงแค่รับรู้...เราเพียงแค่เอาเป็นบทเรียน...เราเพียงแค่เก็บไว้เขียน...เราพียงแค่เก็บไว้เป็นเทียนส่องสว่างในใจ...

 

 

 

บางครั้ง…หรืออาจจะหลายครั้ง...ที่เรารู้สึกว่า.......เราทำผิด.......เราทำพลาด......เราทำในสิ่งอุกอาจ...........เราทำ.....เราทำ.....

 

แล้วเรารู้สึกไม่ดี...เราอาจเศร้า...เราอาจเสียใจ...เราอาจกังวลใจ..เราอาจไม่สบายใจ...เราอาจ...เราอาจ...

 

 

ถ้าเราหันกลับไปมอง...ลองดูเรื่องที่ผ่านผ่านมา...มีหลายเรื่องมากมาย...ที่เราเคยเศร้า...เคยเสียใจ...เคยไม่สบายใจ...เคยกังวลในใจ...เคย........เคย.............

 

แต่ ณ  วันนี้...เราอาจรู้สึกเฉยๆ...เราอาจมองไปอย่างละเลย...เราอาจไม่คิดอะไรเลย.......เราอาจ.................เราอาจ......

 

 

ถ้างั้น...ทุกครั้งที่เรารู้สึกเศร้า...เรารู้สึกเสียใจ...เรารู้สึกกังวลใจ...เรารู้สึกไม่สบายใจ......เรารู้สึก.................เรารู้สึก.....

 

ถ้างั้น....เราเพียงแค่รับรู้...เราเพียงแค่เอาเป็นบทเรียน...เราเพียงแค่เก็บไว้เขียน...เราเพียงแค่เก็บไว้เป็นเทียนส่องสว่างในใจ...เราเพียงแค่...เราเพียงแค่...

 

เพียงแค่นั้นได้มั้ย...แล้วปลดปล่อยหัวใจ...ให้ห่างพ้นตัวตน...ให้ห่างพ้นความกังวล...ที่ทำให้ใจร้อนรน...ที่คอยเผาไหม้ในดวงใจ....

 

เพียงแค่นั้นได้มั้ย..............แล้วทำให้ใจผ่องใส..ให้ใจปล่อยวาง...ให้เบาสบายในจิตใจ...

 

เพียงแค่นั้นได้มั้ย...........แล้ว..............แล้ว....................แล้ว...

 

เพียงแค่นั้น..........เพียงแค่นั้น.............เพียงแค่นั้น.............เพื่อใจจะได้เป็นอิสระ...จากสิ่งทั้งปวง...

 

เพียงแค่นั้น.....................................................................จะได้มั้ย.......