วิชาที่ศึกษากันมา ครามรู้ที่สั่งสมกันมาเพื่อที่จะเรียนรู้กลไกของการทำงานของสมอง

ก็คงมีแต่เพียงการทำงานถึงระดับชีวโมเลกุลเท่านั้น

แต่ในธรรมชาติการทำงานที่เชื่อมโยงกับการใช้จิตควบคุมยังเป็นข้อถกเถียงกันต่อไป

เพราะ รายวิชานี้ไม่มี อ.ใหญ่ให้ผ่าศึกษาพร้อมกับสอบถามความคิดความรู้สึกกระมัง คงสยดสยองน่าดู

ก็คงเป็นแค่เพียงการศึกษา สำรวจตนเอง ออกแบบงานวิจัยเพียงทางสถิติ

ข้อมูลที่ได้ก็คลาดเคลื่อนไป จนยากที่จะทราบถึงจิตใจ จริง ๆ (ยกเว้น ทางพระพุทธศาสนา) กลไกสมอง มองง่าย ๆ มีเป็นสสารกับนามธรรมที่ทำงานคู่กัน รายละเอียดอธิบายคงไม่หมด

กลไกเหล่านี้เราจะควบคุมได้ก็ต่อเมื่อได้ฝึก ได้สัมผัส และมีสติรู้เท่าทันความคิดต่างๆ นานาที่แสนจะวุ่นวาย

ง่าย ๆ เลย แค่รู้ไว้ทุกขณะจิต ว่าเรารู้สึกอะไรอยู่ ทำอะไร คิดอะไร เพื่ออะไร มันซับซ้อนแต่เข้าใจได้โดยง่าย

เพียงฝึกให้แต่ละวินาทีเราไม่สูญเปล่า มันไม่เพียงทำให้เรามีสติเท่านั้น

แต่ทำให้เราสามารถ ควบคุมกลไกบางอย่างไม่ให้มันเกิดซ้ำ

เช่น

เวลาวิตกกังวลแล้วจะปวดหัว พอเรามีสติควบคุมมัน

ก่อนที่จะกังวลจนปวดหัว มันก็คงจืดจางไปในห้วงความคิด หรือได้ปล่อยวาง

ทั้งนี้หากจะฝึกในรูปแบบ กลไกความคิดอื่น

ไม่ใช่เรื่องยากเลย

ไม่ต้องเรียน

ไม่มีตำรา

ไม่ต้องใช้เวลา

เราเริ่มได้ทันทีไม่จำกัดกาล มันจะช่วยยกระดับจิตใจเราได้ ค่อนข้างดีมากเลยทีเดียว

 

ภาวะจิต