เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่จะนำไปใช้ในการจัดการเรียนการสอนเพื่อให้เด็กไทยได้มีพัฒนาการด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษ
เมื่อเราต้องการทราบว่าคำศัพท์ภาษาอังกฤษแต่ละคำอ่านว่าอย่างไร เราก็ต้องเปิดพจนานุกรมอังกฤษ-ไทย (ในกรณีที่ไม่มีทอล์คกิ้งดิก) พจนานุกรมที่เขียนเป็นภาษาไทยบางเล่ม คำเดียวกันยังเขียนคำอ่านไม่เหมือนกันเลย แต่ถ้ารู้สัทอักษร เราก็สามารถใช้พจนานุกรมอังกฤษ-อังกฤษ ได้ เพราะในพจนานุกรมจะเขียนคำอ่านเป็นสัทอักษร ทำให้เราสามารถอ่านออกเสียงคำศัพท์ ได้ใกล้เคียงเจ้าของภาษามากขึ้น
ผู้เขียนขอแสดงความคิดเห็นว่า ในการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษระดับประถม น่าจะมีการสอนสัทอักษรเบื้องต้นให้กับนักเรียน เพราะจะทำให้นักเรียนจดจำเสียงสระ และพยัญชนะภาษาอังกฤษได้ดี ส่งผลให้นักเรียนสามารถอ่านออกเสียงคำศัพท์ภาษาอังกฤษได้อย่างถูกต้อง เพราะถ้าออกเสียงไม่ถูกต้องจะทำให้การสื่อความหมายไม่ถูกต้องไปด้วย ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องยาก ยิ่งสำหรับครูที่สอนภาษาอังกฤษไม่ได้จบเอกอังกฤษด้วยแล้วก็ดูยิ่งยากไปใหญ่
การเรียนภาษาทุกภาษาต้องเป็นไปตามหลักธรรมชาติ
ธรรมชาติของการสื่อสารทุกภาษา เริ่มจากการจดจำคำก่อน
เช่น เด็กเล็ก เรียก แม่ โดยไม่รู้ว่า แม่ มีตัวอะไรบ้าง
แต่พอโตมาได้เรียนรู้มากขึ้น จึงรู้ว่ามีตัวนั้นตัวนี่ผสมผสานอยู่
ครูครับ ......... อย่าเพ่ิงสอนสัทศาสตร์ให้กับเด็ก ๆ ตอนนี้เลย
ไม่ได้ผลหรอกผมลองมาแล้วร่วมเทอม เพราะผมก็เคยคิดเหมือครูนั้นแหละ วิธีการที่ได้ผลที่ใช้ทุกวันนี้ ให้เขาจำคำศัพท์สั้น ๆ ง่าย ๆ ให้ขึ้นใจก่อน แล้วค่อยมาถอดคำศัพท์ที่ละตัวให้เขาเห็นว่าตัวไหนเป็นตัวต้น ตัวสะกด สระผสม พยัญชนะผสม โดยจัดคำที่ออกเสียงสระเหมือนกัน สระเหมือนกันมาเป็นชุด ๆ ครูสามารถทำถึงขั้นให้เด็กค้นหาเป็นใบงานจนเป็นโครงงานได้เลยนะครับ
ตอนนี้ผมกำลังทำเป็นชิ้นงานหนึ่งของหลักการสอนแบบ Backward Design แบบง่าย ๆ แต่ได้ผลดีครับ ................
ผมเสนอความคิดว่า ทำจากง่าย ๆ เข้าใจธรรมชาติของการใช้ภาษา น่าจะถูกวิธี
สว้สดีคะคุณ Suchet
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม และยินดีอย่างยิ่งกับความคิดเห็น ที่ทำให้ได้ทราบปัญหาจากประสบการณ์ตรงของคุณครู ถ้าคุณครูมีประสบการณ์อะไรดีๆ แวะมาให้คำแนะนำใหม่นะคะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
แล้วจะมาใหม่นะคะ
สวัสดีค่ะครูอ้อย