·       เมื่อวาน ไปหาหมอตอนเย็น หลังเลิกงาน


·       เพื่อฟังผลการตรวจส่วนเกิน ซึ่งเป็นเฟอร์นิเจอร์ที่เพิ่มขึ้นในร่างกาย ว่าเป็นผู้ร้ายรึเปล่า

·       ตามวิธีการของหมอที่เมื่อเอาอะไรออกจากร่างกายคน


·       ก็มักจะต้องตรวจว่าเป็นอะไรที่จะทำอันตรายต่อร่างกายหรือไม่

·       พอหมอบอกว่า ไม่เป็นอะไร ไม่มีมะเร็ง

·       เท่านั้นละ ได้บอกหมอไปว่า ดีใจจัง

·       แล้วก็รักหมอมากๆ ( ถ้าพูดให้ดูเวอร์หน่อย คงจะว่าแทบโดดหอมแก้มหมอ) นึกขอบคุณที่หมอช่วยผ่าตัดให้

·       วันนี้ พอมาเล่าให้น้องที่ทำงานฟัง เค้าถามว่า อ้าวแล้วถ้าผลเป็นตรงข้าม จะเกลียดหมอไหมนี่

·       เออ น่าคิด แต่เมื่อคิดแล้วว่าถึงจะไม่มีประสบการณ์เรื่องฟังข่าวอย่างนั้น แต่คงไม่เกลียดหมอ


·       เพราะหมออุตส่าห์ช่วยรักษาเรา เราคงต้องขอบคุณอย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่ว่าหมอจะบอกว่าเราเป็นอะไร เราก็คงไม่เกลียดหมอแน่นอน

·       จึงมาได้คิดว่า ถ้าคนเราไม่ได้ตั้งเงื่อนไขที่จะจะหวังจากใคร เราคงไม่มีทางเกลียดหรือโกรธคนๆนั้นได้แน่นอน

·       ฉะนั้น ถ้าเราทดลองทำงานโดยไม่มีเงื่อนไข เราคงไม่มีทางที่จะโกรธใคร ทำงานเพื่อการทำงาน

·       เหมือน เราปลูกต้นไม้ เพื่อให้ได้ปลูก เราได้ทำในสิ่งที่ดีที่สุด ไม่ได้หวังว่าจะได้อะไรจากการปลูกต้นไม้

·       เมื่อต้นไม้งาม เราก็ดีใจ ถ้าต้นไม้ไม่งาม เราก็พยายามรดน้ำ พรวนดิน ไม่ได้ตั้งเงื่อนไขไว้ว่าต้องงามๆๆๆและต้องงามอย่างเดียว